Focus on White House

Op deze pagina wisselen Amerika-kenners Stan Bos (@stanschrijft) en Marco van den Doel (@focusonamerica) gedachten en observaties uit over de Amerikaanse presidentsverkiezingen van 2020. Ze schrijven korte updates en stellen vragen aan elkaar waar de ander dan weer op reageert. In aanloop naar de verkiezingen op 3 november 2020 zullen zij hun kijk en analyse geven op de verkiezingscampagnes van Donald Trump en van de Democratische kandidaten.

______________________________________________________________

Hoi Stan,

Opkomst is het aller belangrijkst. Van deur tot deur gaan om mensen te motiveren om te gaan stemmen. En de partij die de meeste kiezers naar de stembus weet te krijgen, ervan uit gaande dat ze dan ook op die partij stemmen, wint. De opkomst tijdens de tussentijdse verkiezingen in 2018 moet de Democraten hoop geven. Maar men zal had moeten werken om een kans te maken om Trump te verslaan.

De Democratische partij begint zo langzamerhand en bejaardenpartij te worden. Biden, Warren, Sanders en nu waarschijnlijk Bloomberg. En dat is een slechte zaak. Iedereen kan zich aanmelden om president te worden. Dat hebben we bij Trump gezien. Ook heb je totaal geen politieke ervaring. Zouden de partijen daar gewoon niet regels voor moeten opstellen? Maar de Democratische partij heeft jong nieuw fris elan nodig. En minder kandidaten die een poging doen om de nominatie te winnen. Er moeten niet meer kandidaten mee doen, maar minder. Overigens denk ik dat Blomberg te laat is om nog kans te maken in Iowa of New Hampshire. Een peiling liet al zien dat hij niet echt populair is.

Deval Patrick, die gouverneur van Massachusetts was, wil misschien ook nog mee doen. Hij is wel jonger dan Bloomberg en behoort ook tot de progressieve vleugel van de partij. Denk jij dat hij een kans maakt tussen progressieve kandidaten als Warren en Sanders? Of zou hij juist een gevaar voor Buttigieg en Harris kunnen vormen?

Hallo Marco,

Als de Democraten volgend jaar het Witte Huis willen winnen, dan zijn drie zaken cruciaal: opkomst, opkomst, opkomst. In de belangrijke swing states koste dat Hillary Clinton in 2016 deels de kop. Maar voor een goede opkomst is ook een goede kandidaat noodzakelijk. Met andere woorden: geen bejaarden zoals Biden, Sanders of Michael Bloomberg, maar een jonge, charismatische kandidaat of kandidate die breed aanspreekt.

De Democraten moeten – net als in 2008 en 2012 onder Obama – een grassroots campagne voeren. In simpele woorden: ze moeten van deur tot deur gaan, in alle belangrijke staten, steden en dorpen. Er staat voor de Democraten te veel op het spel om, net als in 2016, te denken dat ze wel even gaan winnen, omdat Trump de tegenstander is. De ezel moet zich niet voor de tweede keer aan dezelfde steen stoten.

Over de campagne gesproken: Michael Bloomberg kandideert zich waarschijnlijk namens de Democraten voor het presidentschap. Hij is 78 jaar. Vind jij dat een goede zaak?

______________________________________________________________

Hoi Stan,

Het klopt dat bij tussentijdse verkiezingen of bijvoorbeeld gouverneursverkiezingen in een aantal staten de opkomst vrij laag is. Maar er zijn ook uitzonderingen. Zo was de opkomst tijdens de tussentijdse verkiezingen in 2018, vooral onder Democratische kiezers zeer hoog. De uitslagen in Kentucky en Virginia kunnen een indicatie zijn wat er in 2020 zou kunnen gebeuren.

De onafhankelijke kiezer zal zeker het verschil maken. Als veel kiezers die in 2016 op Trump stemde dat nu niet doen dan wordt hij niet herkozen. Maar we zitten nog een jaar voor de verkiezingen en dat is een eeuwigheid in de politiek. Er kan nog van alles gebeuren.

Met betrekking tot de blauwe wand, met staten als Wisconsin en Michigan, denk ik dat de Democraten wel een kans hebben om deze staten terug te winnen. Trump won deze staten met slechts enkele duizenden stemmen verschil van Clinton. De beloofde banen die zouden terug komen zijn er (n0g) niet. Deze kiezers, die dus in 2012 nog op Obama stemde en 2016 op Trump, kunnen nu weer de switch maken. Alles hangt af van hoe de economie zich ontwikkelt, wat komt er uit het impeachmentonderzoek en wellicht het allerbelangrijkst: de opkomst. Een lage of hoge opkomst maakt een groot verschil. Ik verwacht een hoge opkomst, omdat er nu, misschien nog wel meer dan 2016, veel op het spel staat. Wat denk jij?

Hoi Marco,

Vanuit Democratisch oogpunt zijn de uitslagen in Kentucky en Virginia hoopgevend, maar er moet een kanttekening worden geplaatst. Wat je in Nederland ziet bij verkiezingen voor de gemeenteraad of Provinciale Staten, zie je in Amerika bij tussentijdse verkiezingen: de opkomst is minder hoog dan bij presidentsverkiezingen. Toch is het wel een teken aan de wand dat de Republikeinen sinds het aantreden van Trump vooral verkiezingen verliezen.

Wat ik veel interessanter vind, is een verhaal dat ik las over onafhankelijke kiezers die steeds meer weg van Trump lijken te drijven. Als dat klopt, heeft de president een serieus probleem. Zonder steun van de onafhankelijke kiezer is hij volgend jaar gezien. Toch is het lastig voorspellen hoe het in november 2020 afloopt. Ik hoor veel prognoses, maar in deze fase is er nauwelijks een zinnig woord over te zeggen.

Zomaar wat gedachten: wat gebeurt er in het impeachmentonderzoek? Hoe staat de economie er volgend jaar deze tijd voor? Met welke kandidaat komen de Democraten op de proppen? Komt Trump nog met controversiële beslissingen? Kortom, er is nog een lange weg te gaan, voor zowel Trump als de Democraten. Ze moeten allebei hard werken, zeker de Democraten, die bij de vorige verkiezingen de blauwe wand met staten als Wisconsin, Michigan en Pennsylvania verloren? Wat denk jij: kunnen ze die binnen vier jaar heroveren?______________________________________________________________

Hoi Stan,

Praten over de politiek doen veel mensen niet meer. Het is altijd al een gevoelig onderwerp, maar nu Trump in het Witte Huis zit helemaal. Elke nuance is verdwenen.  Je bent voor of tegen en daar tussen lijkt niets meer te zitten. Een trieste conclusie.

De volgende president, of Trump herkozen wordt of niet, krijgt de ondankbare taak om Amerika weer echt Amerika te laten zijn. Een president voor alle Amerikanen. Alleen met een grote nederlaag voor de Republikeinen kan een Democratische president echt wat voor elkaar krijgen.

Beto O’Rourke is gestopt, Kamala Harris heeft haar medewerkers in New Hampshire ontslagen en ook Julian Castro heeft zijn kantoren in New Hampshire en South Carolina  gesloten. En dat is geen goed teken. Alle middelen worden ingezet in Iowa. De kans dat Harris en Castro ook vroegtijdig moeten stoppen is aanzienlijk. Dat Kamala Harris nu al op weg naar de uitgang is had ik niet verwacht. Maar haar campagne wil maar niet van de grond komen, terwijl ze best een goede kandidaat is.

Maar er is ook goed nieuws voor de Democraten. In het donkerrode Kentucky werd de zittende Republikeinse gouverneur verslagen door een Democraat. Goed, de zittende gouverneur was zeer impopulair, maar om als Democraat in Kentucky te winnen zegt wel wat. Trump voerde nog campagne en won de staat in 2016 met verschil van 30 procent. Daarnaast wonnen de Democraten ook in Virginia, wat een belangrijke swing state is. Ze hebben nu beide kamers van het Congres in handen. Zijn de uitslagen in Kentucky en Virginia een voorbode voor 2020? Of is het nog te vroeg om die conclusie te trekken?

Ha Marco,

De polarisatie in Amerika is nooit groter geweest dan nu. De verkiezing van Donald Trump en de wijze waarop hij het land regeert, draagt daaraan bij. Ik weet dat er in Amerika hele families en vriendengroepen uit elkaar zijn gevallen vanwege politieke discussies. Het onderwerp wordt vermeden. Ik maakte dat ook mee in Boston, toen ik in een boekwinkel stond. Er lag een boek over Robert F. Kennedy. Ik keek ernaar. De man die naast me stond zei: ‘Zo’n leider heeft het land nodig.’ Om er snel aan toe te voegen: ‘Maar laten we het maar niet over politiek hebben’.

Of Donald Trump volgend jaar wordt herkozen of niet, de president die op 20 januari 2021 wordt ingezworen, krijgt twee gigantische problemen op zijn bord: een diep verdeeld land en een kolossaal begrotingstekort. Wie wil daar eigenlijk aan beginnen? Het is vrijwel onbegonnen werk, tenzij de Republikeinse nederlaag volgend jaar zó groot is dat de partij zich wel moet bezinnen in het tijdperk na Trump en Senaatsleider Mitch McConnell, in mijn optiek de kwade genius die voor grote polarisatie zorgt.

Ondertussen zijn er steeds meer Democratische kandidaten op weg naar de uitgang. Twee opvallende namen daarin zijn Kamala Harris en Beto O’Rourke. Dat had ik in deze fase nog niet verwacht. Jij wel?

______________________________________________________________

Hoi Stan,

Pete Buttigieg is aan een opmars bezig en lijkt zijn campagne doordacht op te bouwen. En dat zie je in de peilingen. Hij zegt verstandige dingen, zelfs Joe Biden is bang voor hem. De opkomst bij zijn rallies worden ook steeds groter. En dat zorgt voor meer naamsbekendheid en bij de caucus in Iowa, waar elke kandidaat 15 procent van de kiezers aan zich moet binden, anders moeten kiezers zich bij een andere kandidaat aansluiten, zou hij zomaar als winnaar uit de bus kunnen komen.

Vooralsnog zijn de Republikeinen loyaal aan Trump. En dat is het enige wat telt. Totale loyaliteit. Twijfel je daar over of keer je je af van Trump dan kan je een Twitter tirade verwachten waarbij je politieke loopbaan ten einde is.

Het antwoord op je vraag is tweeledig. Aan de ene kant ben ik erg pessimistisch. Het land is zo verdeeld en Amerika heeft zich met Trump van de wereld vervreemd. Amerika gold als het voorbeeld en was een baken van hoop. Dat is al lang niet meer zo. Trump is daar mede verantwoordelijk voor. Maar hij is een symptoom, niet de oorzaak. En ik denk dat een andere president niet zo snel verandering of hoop, zoals de boodschap van Obama in 20o8 was, zal brengen. Zelfs Obama is daar niet in geslaagd. De Amerikaanse politiek is een puinhoop.

Aan de andere kant ben ik toch hoopvol. Kijk naar de diversiteit van de Democratische fractie in het Huis van Afgevaardigden, The Squad en het diverse veld aan Democratische presidentskandidaten. Ook al maken Amerikaanse politici er een puinhoop van, de gewone Amerikaan doet gewoon zijn ding. Amerika is nog steeds land waar veel mogelijk is, ongeacht wie er in het Witte Huis zit. Hoe kijk jij tegen die polarisatie aan?

Hoi Marco,

Name recognition – of op z’n Hollands gewoon naamsbekendheid – speelt in Amerika een sterke rol, maar het zegt niet alles. In 2008 kende bijna niemand Obama en in 1992 was Bill Clinton een betrekkelijk onbekende gouverneur uit Arkansas. Op dit moment is dat zeker een probleem voor Buttigieg, al krijgt hij in de Verenigde Staten steeds meer aandacht. Hij presenteert zich als de jonge variant van de bejaarde Joe Biden, pragmatisch, niet te links, niet te rechts en als de verstandige middenkandidaat. Veel kiezers beslissen kort voordat ze hun stem uitbrengen of zelfs pas in het stemhokje.

Kom ik op je vraag of de publieke opinie verandert rond Trump nu de hoorzittingen rond zijn impeachment openbaar worden. Dat kan, mits het onomstotelijk vast komt te staan dat er achter de schermen kwalijke zaken hebben plaatsgevonden. Hoe meer belastende verklaringen, hoe slechter het eruit ziet voor Trump. De Republikeinen tonen zich sinds zijn kandidatuur al opportunistisch. Ze scharen zich achter hem, omdat ze niet anders kunnen. Wie zijn toorn wekt, kan een verdere politieke loopbaan op zijn buik schuiven.

Toch kan het zijn dat het zelfs de Republikeinen (in de Senaat vooral) te gortig wordt. Om de schade te beperken, kunnen ze hem lozen voor vicepresident Mike Pence, die dan de termijn van Trump afmaakt. Met die zet zouden ze volgend jaar de Senaat kunnen behouden en daarmee alle plannen van een eventuele Democratische president kunnen dwarsbomen. Mijn vraag aan jou is daarom: de Amerikaanse politiek lijkt op een ruïne. Denk je dat dit nog goed komt, ongeacht de uitslag van volgend jaar november?

______________________________________________________________

Hoi Stan,

Ik denk dat het ook om deze vijf kandidaten zal gaan. Biden, Warren, Sanders, Buttigieg en Booker. Het is treurig dat er maar 1 vrouw tussen zit en er drie kandidaten zijn die ver boven de 70 jaar oud zijn.  De hartaanval van Sanders had een wake up call voor hem moeten zijn. En zijn gezondheidstoestand en de vraag of hij dus wel fit genoeg is om president te zijn  zal hem toch de hele campagne blijven achtervolgen. Dus ja, het zou verstandig zijn als hij zou stoppen en dat hij steun aan Warren geeft. Dat zou haar een enorme boost geven. De aanhang van Sanders is fanatiek en kan iets extra’s brengen. Maar Sanders gaat niet opgeven, dat zit niet in zijn aard, Hij gaat door, misschien wel tot hij er letterlijk bij neer valt.

Het probleem dat Buttigieg en Warren is, in tegenstelling tot Biden, dat ze niet de zwarte Amerikanen aan zich weten te binden. En dat is inderdaad en punt van zorg. Ze hebben die steun wel nodig. Misschien zijn de plannen die ze hebben nog iets te vaag voor hen. Veel zwarte Amerikanen hebben misschien nog niet hun keuze gemaakt. Ze kennen Joe Biden en weten wie hij is en waar hij voor staat. Als Biden afhaakt zou die kiezersgroep wel eens verdeeld kunnen worden over de andere kandidaten.

Het impeachment proces is een nieuw fase in gegaan. De getuigenissen van verschillende  diplomaten en anders belangrijke hoofdrol spelers, zoals John Bolton, vinden nu openbaar plaats en worden live op televisie uitgezonden. Denk jij dat de publieke opinie zal veranderen, zoals dat bij Richard Nixon in 1974 gebeurde? En dat de Republikeinen onder de druk van de publieke opinie niet om het bewijs heen kunnen en Trump toch laten vallen?

Ha Marco,

In 2008 was de vraag: is Amerika wel klaar voor een vrouw of een zwarte president? We zaten destijds midden in de spannende strijd om de Democratische nominatie tussen Barack Obama en Hillary Clinton. De huidskleur van Obama speelde destijds een rol, maar hij won wel de verkiezingen. Acht jaar later stond Clinton op het stembiljet. Ze verloor weliswaar, maar nooit eerder had een vrouw het zo ver geschopt.

Natuurlijk zal de homoseksualiteit van Pete Buttigieg een rol spelen bij de evangelische christenen in de midwestelijke staten. Anderzijds moeten de Democraten geen Calimerogedrag vertonen. In hun ogen zit er ondertussen een onbeschofte onroerendgoedboer in het Witte Huis die tijdens een campagne straffeloos kan roepen dat hij zonder gevolgen iemand midden op Fifth Avenue kan neerschieten of vrouwen bij hun kruis kan grijpen. De keuze van de onafhankelijke kiezer hangt – vermoed ik – niet af van zijn geaardheid, maar van zijn beleidsvoorstellen. Ik vind zijn opkomst buitengewoon interessant. Hij is intelligent, welbespraakt en lijkt zijn campagne doordacht op te bouwen. Zorgelijker is dat Buttigieg en Warren op dit moment betrekkelijk weinig steun genieten van zwarte Amerikanen.

Toch is het nog te vroeg in de campagne om daar al te grote conclusies aan te verbinden. De komende maanden zullen er meer Democraten afhaken. Beto O’Rourke is al opgestapt en de kandidaten die rond een paar procent in de peilingen zitten, haken ook snel af. Ik verwacht sowieso dat Biden, Warren, Sanders, Buttigieg en Booker de voorverkiezingen gaan halen. Kamala Harris moest al kantoren sluiten in Iowa en New Hampshire. Dat is een slecht signaal. Misschien haakt Klobuchar nog aan, maar van Yang, Gabbard, Steyer, Castro en Bennet ben ik niet onder de indruk. Het zou heel goed zijn voor de partij als er straks vier of vijf kandidaten overblijven die het met elkaar gaan uitvechten.

Over kandidaten gesproken: Bernie Sanders had laatst een hartaanval en is al 78 jaar. Zou hij de eer niet aan zichzelf moeten houden door te stoppen?

______________________________________________________________

Beste Stan,

De interne verdeeldheid binnen de Democratische partij is nu ook gaande en kan inderdaad het struikelblok worden. En dan zit Amerika en de wereld nog eens vier jaar met Trump opgescheept.

Om alleen maar te roepen dat Trump vreselijk is, een leugenaar is en zijn ambt misbruikt is niet genoeg, Een reden waarom Clinton in 2016 verloor is dat ze het steeds over Trump had en dus niet aan de kiezer uitlegde wat haar eigen plannen waren.

Ik ben het eens dat de campagne smerig en bikkelhard zal worden. Dat heeft mede te maken met de grote verdeeldheid in het land. Ik dat de polarisatie nog nooit zo groot is geweest. En Trump zal alles uit de kast halen om te zorgen dat hij het Witte Huis niet hoeft te verlaten.

Nu Beto O’Rourke uit de race is gestapt wordt het veld met potentiële kanshebbers om de nominatie te winnen steeds kleiner. Opvallend daarin is de opmars van Pete Buttigieg, burgemeester van het stadje South Bend in Indiana. Tot een jaar geleden had niemand nog van hem gehoord. Maar Mayor Pete doet het goed in de debatten, staat hoog in de peilingen, haalt meer geld op dan Joe Biden en Kamala Harris. Hij is de eerste kandidaat die onlangs naar Concord, New Hamspshire, ging om zich officieel in te schrijven voor de voorverkiezing daar. Hij gaat er dus vanuit dat hij in Iowa goed gaat scoren. En de peilingen zien er gunstig voor hem uit. Ik hoorde onlangs iets interessants. Buttigieg (37) is eigenlijk de jonge Joe Biden. Fris, pragmatisch, niet te links, niet te rechts. Eigenlijk de gulden middenweg, zodat hij ook gematigde kiezers kan aanspreken. Hij spreekt meerdere talen en is Afghanistan veteraan. En heeft ervaring als burgemeester. Ik denk dat het bottleneck is dat hij homoseksueel is. Dat is Nederland en Europa geen issue, maar is Amerika klaar voor een homoseksuele president? En wie denk jij dat er overblijven? Wie verschijnen er aan de start in Iowa?

Hoi Marco,

Nog vier jaar Donald Trump is voor de Democraten in elk geval een lesje in nederigheid. Als Trump volgend jaar wint – en die kans is zeker aanwezig – dan betekent dat in de praktijk dat de Democraten een gouden kans hebben laten lopen op de zege. Met andere woorden: ze hebben een bejaarde genomineerd en een slechte campagne gevoerd. Het zou niet voor het eerst zijn. Toen Nixon in 1974 aftrad en zijn opvolger Ford in 1976 werd verslagen door Jimmy Carter dachten velen dat de tijd van Republikeinse dominantie ten einde was.

We weten hoe dat afliep, want in 1980 versloeg Ronald Reagan Jimmy Carter en zat er tot 1992 (!) een Republikein in het Witte Huis. Het zelfdestructieve karakter van de Democraten speelde daarin ook een rol. Ted Kennedy daagde in 1979 zijn partijgenoot en zittend president Carter uit, omdat hij diens beleid niet progressief genoeg vond. Het leidde tot een bloedbad en interne verdeeldheid. In 2000 draaide de economie als een tierelier, maar omdat Bill Clinton zijn gulp niet dicht kon houden en vicepresident Al Gore een zwakke campagne voerde tegen George W. Bush verloren de Democraten het Witte Huis.

Kortom, de Democraten moeten met een stevig plan komen. Louter inspelen op de factor Trump en het ongenoegen over hem is niet voldoende. Met een jonge kandidaat, met frisse ideeën en aantrekkelijk voor het brede publiek. We zitten bijna een jaar voor verkiezingsdag, het aftellen gaat beginnen. Ik verwacht een bikkelharde campagne, misschien wel de hardste in de geschiedenis van de Amerikaanse politiek. Jij ook?

______________________________________________________________

Hoi Stan,

Absoluut! De Democraten gooien hun eigen glazen in als ze op de proppen komen met een kandidaat à la Clinton of Biden. Ik heb de geruchten ook gehoord dat Clinton zich opnieuw in de race zou mengen. Andere namen die worden genoemd zijn John Kerry en Eric Holder. Het Democratische partij-top ziet tussen de huidige 18 overgebleven kandidaten dus niet iemand zitten waarvan ze denken dat hij of zij Trump kan verslaan. Maar Clinton inbrengen is een cadeautje voor Trump en zal leiden tot een zeer pijnlijke nederlaag. Het is, zoals je schrijft, een desastreus scenario. Misschien nog belangrijker: de kiezer zit totaal niet te wachten op (nog een keer) Clinton. Dat bleek in 2008 al en al helemaal in 2016.

Het is tijd voor een nieuwe generatie en politici als Clinton en Biden moeten leren accepteren dat hun tijd is geweest. Daarnaast denk ik dat Warren, Buttigieg en Harris genoeg capabel zijn om het land te besturen.

Misschien een gekke gedachte, maar ik denk dat nog vier jaar Trump voor de Democraten niets eens zo slecht zou zijn. In 2024 zijn mensen als Warren, Biden en Sanders van het toneel verdwenen en is er echt een nieuwe generatie Democratische politici die echt wat kan veranderen. De Republikeinse partij is na acht jaar Trump compleet verscheurd door Trump zelf. Want de Republikeinse partij is de Trump partij en alles wat na Trump komt interesseert hem niet en dus denk dat de Democraten dan vrij eenvoudig de verkiezingen in de komende decennia zullen winnen. Wat denk jij? Zou nog vier jaar Trump heilzaam kunnen werken voor Democraten? En dat ze dan echt met de oude generatie kunnen afrekenen.

Met vriendelijk groet,

Marco

Beste Marco,

Dat denk ik zeker. De president kan over het succes over de dood Abu-Bakr-Al-Baghdadi en zijn beoogde opvolger flink op de trom slaan en zal dat ook doen. Neem het hem eens kwalijk, zo midden in het afzettingsonderzoek. Voor Trump – en iedereen die een veilige wereld voorstaat – komt dit op een goed moment. Hij kan zich nu presenteren als de ‘Commander-in-Chief’, al plaats ik wel een kanttekening dat de nieuwscyclus in Amerika continu verandert.

Wat mij veel meer zorgen baart, zijn de proefballonnetjes die worden opgelaten vanuit het kamp Clinton. De geluiden gaan dat Hillary Clinton op een geschikt moment wacht om zich nogmaals in de strijd om het presidentschap te mengen, zeker als Joe Biden afhaakt. Dat wordt een cadeau voor Trump en een zekerheid dat hij nog vier jaar in het Witte Huis kan vertoeven. Clinton was in 2008 en 2016 een zwakke kandidaat en dat is in 2020 niet anders. Voor de Democraten kan ik me haast geen desastreuzer scenario voorstellen.

Het is tijd voor een nieuwe generatie politici. Juist met relatief onbekende kandidaten – Kennedy in 1960, Carter in 1976, Clinton in 1992 en Obama in 2008 – deden het Democraten het goed. Wat vind jij? Gooien de Democraten hun glazen in als ze met een kandidaat à la Biden, Sanders of Clinton op de proppen komen?

______________________________________________________________

Hoi Stan,

Dat van die anonieme stemming heb ik ook gelezen en dat zegt toch wel veel. Maar of men er ook openlijk voor durft uit te komen is maar zeer de vraag.

Of de Democraten de meerderheid in de Senaat krijgen is moeilijk te zeggen. Ze hebben maar vier zetels nodig. De meeste Senaatszetels die volgend jaar op het spel staan zijn in Republikeinse handen. Maar ik zie in Kentucky of South Carolina geen Democraat winnen. En ook Susan Collins van Maine zie ik niet door een Democraat worden verslagen. Dus het wordt moeilijk, maar niet geheel onmogelijk. Het Huis van Afgevaardigden blijft denk ik wel in Democratische handen. De Democraten hebben daar een marge van 35 zetels.

Trump maakte bekend dat Amerikaanse Special Forces de leider van ISIS, Abu-Bakr-Al-Baghdadi hebben gedood. Een grote overwinning op het gebied van buitenlands beleid, net zoals de dood van Osama bin Laden dat was voor president Obama. Denk jij dat dit succes Trump zal helpen in de aanloop naar zijn herverkiezing?

Ha Marco,

Dat laatste zou zomaar kunnen. Stel je eens voor dat Mark Rutte een aantal VVD-senatoren in de Eerste Kamer ‘uitschot’ zou noemen. Het land zou te klein zijn. Je ziet dat het binnen de Republikeinse partij aan het schuiven is. Tot voor kort hielden ze de gelederen knap gesloten, maar er komt misschien een punt dat de Republikeinen in de Senaat het allemaal te gortig wordt. Dan laten ze Trump wel vallen en kunnen ze met vicepresident Mike Pence de verkiezingen in. We zijn nog bijna een jaar van Election Day en met Pence kunnen de Republikeinen – afhankelijk van wat er nog allemaal naar buiten komt over Trump – het Witte Huis mogelijk behouden.

Ik denk dat de komende weken cruciaal worden of Trump voldoende aanhang blijft houden van zijn partijgenoten in de Senaat. Opvallend vond ik al dat er bij een anonieme stemming voldoende Republikeinse senatoren zijn om een tweederde meerderheid te hebben voor afzetting. Alleen zo werkt het niet. Iedere senator moet openlijk stemmen en vooral de Republikeinen vrezen voor hun zetel. Volgend jaar wordt ook weer éénderde van de Senaat herkozen. Wat denk jij? Kunnen de Democraten volgend jaar de Senaat heroveren?

_________________________________________________________

Hoi Stan,

Ik ben het met je eens. Niets is zo onvoorspelbaar als de Amerikaanse politiek. En daarnaast zit er een onvoorspelbare en bij vlagen zeer impulsieve man in het Witte Huis.

De Democrate hadden, na het beruchte telefoontje van Trump en nu stafchef Mulvaney de zogenoemde quid pro quo heeft toegegeven, geen andere keus om een impeachmentonderzoek te starten. Er inmiddels denk ik genoeg bewijs om de impeachmentprocedure te starten. Dat zal denk ik niet meer zo lang op zich laten wachten, omdat voorzitter van het Huis van Afgevaardigden Nancy Pelosi het hele onderzoek het liefst wil afronden om te voorkomen dat het de voorverkiezingen overschaduwt. En dat brengt mij bij het antwoord op je vraag.

Het Witte Huis zal alles proberen om het onderzoek te vertragen en tegen te werken om te zorgen dat het onderzoek en de procedure inderdaad invloed heeft op de Democratische voorverkiezingen. Daarom denk ik dat de Democratische presidentskandidaten, van wie er een aantal zich op Capitol Hill moeten gaan bezig houden met de impeachmentzaak er wel last van kunnen krijgen. Het is te hopen dat men het zo snel mogelijk afrondt. Maar als de Democraten te gehaast te werk gaan, fouten maken en het Witte Huis gaten in hun verhaal kan schieten, kan dit Trump juist helpen.

Aan de andere kant is het zo dat het monsterverbond tussen Trump en de Republikeinen hier en daar wat barsten vertoont. En wat als het bewijs zo overweldigd is? Neem je dan je verantwoordelijkheid? Maar als je afgevaardigde of senator bent uit Trump-land in een staat als Nebraska of Kansas en je wilt herkozen worden, welke afweging maak je dan? Het lijkt me een moeilijke dilemma, maar je ziet hoe hypocriet politici, neem een voorbeeld aan Lindsey Graham, soms kunnen zijn.

Het is dus zaak dat de impeachmentprocedure zo snel mogelijk wordt afgerond. Het bewijs stapelt zich op nu de ambassadeur in Oekraïne een schadelijke verklaring heeft afgelegd en er zakenpartners van Rudy Giuliani in de cel zitten. Zijn er genoeg Republikeinen die de gok willen nemen en toch voor het landsbelang kiezen? Denk jij dat Trumps steeds extreme uitlatingen (lynching) en dat hij zijn eigen partijgenoten human scum noemt de Republikeinen misschien op andere gedachte brengt?

Met vriendelijke groet,

Marco

Ha Marco,

Niets is zo onvoorspelbaar als Amerikaanse politiek. Ik kijk tweeledig tegen impeachment aan. Enerzijds kunnen de Democraten niet anders dan een officieel afzettingsonderzoek starten. Zelfs Trumps stafchef Mulvaney gaf deze week tijdens een persconferentie toe dat er een deal is gesloten met Oekraïne, in ruil voor onderzoek naar Joe Biden, op dit moment nog steeds koploper in de peilingen bij de Democraten. Als de Democratische Partij dit had laten passeren, dan hadden velen geroepen: zie je wel, die bange Democraten, ze durven niks. Als het slim wordt aangepakt en er wordt serieus en doordacht onderzoek gedaan naar de handel en wandel van Trump, dan kan het de president serieus schaden, zeker met het oog op zijn mogelijke herverkiezing in november volgend jaar.

Anderzijds moeten de Democraten zich niet rijk rekenen. Trump slaat flink op de trom – en zal dat blijven doen – dat het impeachmentonderzoek een ‘heksenjacht’ is van gefrustreerde Democraten. Hij zal dat straks tegen ze gaan gebruiken in de campagne. ‘Kijk eens, op de economie en de lage werkloosheid kunnen ze me niet pakken, dus gebruiken ze dit’. Bovendien is er een ander probleem. Zoals je weet is er een tweederde meerderheid nodig in de Senaat om de president af te zetten. Nu de Republikeinen al de meerderheid hebben, zie ik het niet gebeuren dat zo’n twintig senatoren met de Democraten meestemmen. En wie garandeert ons dat alle Democraten in de Senaat voor afzetting stemmen? Kortom, op dit moment schat ik de kansen op afzetting van Trump in op nihil. Maar goed, in de Amerikaanse politiek is een week een eeuwigheid. Wat denk jij? Gaat deze hele impeachmentprocedure Democraten in de wielen rijden tijdens hun voorverkiezingen die in februari beginnen?

Hartelijke groet,

Stan

______________________________________________________________

Hoi Stan,

Tijdens mijn reis afgelopen zomer merk ik ook de grote ontevredenheid, maar vooral de polarisatie. Het land is tot op het bot verdeeld. Je bent voor Trump of tegen hem. Het is zwart -wit. Er lijkt geen midden weg meer te zijn. Elke nuance is weg. Ook de media zijn daar schuldig aan. Ik merkte ook dat er nu meer twijfel is. De kans dat Trump wordt herkozen is zeker aanwezig. Een verkiezingsjaar is lang met verschillende hoogtepunten, maar ik verheug mij het meest op de reis naar de primary in New Hamsphire. Daarnaast vind ik de conventies ook altijd een hele belevenis. Hoe schat jij de kansen in t.o.v. impachment in? Zal het Trump helpen of juist schaden?

Met vriendelijke groet,

Marco

Hallo Marco,

Tijdens mijn vakantie in de Deep South merkte ik nog weinig verkiezingskoorts. Logisch ook, want de presidentsverkiezingen zijn nog ruim een jaar van ons vandaan. Wel constateerde ik twee zaken: vooral in het zuiden voelde ik dat er een deken van ontevredenheid over een deel van de samenleving ligt. Niet overal was de befaamde southern hospitality vanzelfsprekend. Dat was serieus de eerste keer in negentien Amerika-reizen dat ik dat meemaakte. Ik sprak ook met diverse kiezers. Waar het vorig jaar nog overtuigend klonk dat ze opnieuw op Trump gingen stemmen, daar was nu een stuk meer twijfel. Dat neemt niet weg dat ik denk dat de president kans maakt op een tweede termijn, simpelweg omdat Amerika volgend jaar uit twee (of maximaal drie) kandidaten gaat kiezen. Een jaar is lang, maar het verkiezingscircus barst in januari helemaal los. Waar verheug jij je in dat jaar nou het meeste op?

______________________________________________________________

Hoi Stan,

Ik denk ook dat de Democraten met een totaal andere boodschap en agenda moet komen die totaal het tegenovergestelde is van wat Trump zegt en doet. Daarnaast moeten ze leren van de fout die Clinton in 2016 maakte. Zij had het in haar campagne vooral over wat Trump allemaal fout deed en te weinig over haar eigen plannen. Kiezers willen van een kandidaat horen wat die gaat doen aan de economie, gezondheidszorg, onderwijs, etc. Men moet zich niet door Trump laten verleiden om op elke bizarre uitspraak te reageren, want dan gaat het weer over hem. Blijf je eigen boodschap verkondigen en hou je aan die koers. De vraag of Trump (eenvoudig) herkozen wordt is een vraag die ik de laatste tijd regelmatig krijg. Mijn antwoord is dan meestal dat het zeker mogelijk is dat Trump wordt herkozen, maar dat het veel te vroeg is om er iets zinnigs over te zeggen. We weten niet wie de Democratische presidentskandidaat wordt en hoe  de handelsoorlog met China zal verlopen. En zo zijn er nog meer factoren. Maar we zien ook dat Trump een staat als Michigan waarschijnlijk in 2020 niet zal winnen. Is er in de Deep South al iets van een verkiezingskoorts?

Hoi Marco,

Het klopt dat Donald Trump het beeld in de media blijft bepalen. Dat is het voordeel als je president bent: alles wat je zegt, doet of twittert, is nieuws. Trump weet dat en – zo eerlijk moeten we zijn – hij is in staat de aandacht continu op zichzelf gericht te houden. Ik denk dat de Democraten Trump vooral moeten bestrijden door een radicaal alternatieve agenda te presenteren. Dus: strengere wapenwetgeving, miljardeninvestering in infrastructuur (iets dat Trump beloofde, maar niet heeft waargemaakt), het dichten van de loopholes in Obamacare, het schrappen van de gigantische belastingvoordelen voor de allerrijkste Amerikanen, een economie die voor iedereen werkt, investeringen in onderwijs en het behoud van medicare en medicaid. Het heeft geen nut om Trump alleen maar aan te vallen door te roepen dat hij een racist is. Dat speelt hem in de kaart. En last but not least. Volgend jaar staat ‘Amerika als een fatsoenlijk land’ op het stemformulier. Kortom, genoeg handvaten voor Democraten om Trump te bestrijden, maar het wordt geen eenvoudige klus. De economie is sterk, de werkloosheid historisch laag. Of dit aan Trump ligt, is betwistbaar, maar denk jij dat de president niet gewoon op een tweede termijn afkoerst?_____________________________________________________________

Hoi Stan,

Na de tweede presidentiële debatten is de top vijf (dat blijkt uit ook uit peilingen) Biden, Warren, Sanders, Harris en Buttigieg. Het veld zal snel kleiner worden omdat voor het derde presidentiële debat de regels strenger zijn. De Democratische partij ziet ook in dat 20+ kandidaten te veel is. Je moet minimaal 2 procent in de peilingen staan. De top vijf heeft zich daar al voor gekwalificeerd. Mensen als Gillibrand, Hickenlooper en Delaney nog niet. Halen zij het podium in het derde debat niet dan kun je rustig stellen dat het gedaan is met hun presidentiële ambities. De kaf wordt zeer snel van het koren gescheiden en dan kunnen we zien wie zich onder deze kandidaten echt kan onderscheiden er ver boven de rest kan uitstijgen. Ik las ook dat John Kasich het tegen Trump wil opnemen. Dat hij het overweegt vind ik dapper, maar hij heeft geen schijn van kans. De Republikeinse partij, met hypocrieten als Mitch McConnell en Lindsey Graham, heeft Trump omarmt. Alleen beseft men niet wat voor rampzalige gevolgen dit heeft als Trump straks geen president meer is. De Republikeinse partij blijft ook na racistische en xenofobe uitspraken achter hem staan. Dat is triest, maar geeft aan hoe diep de partij gezonken is. Nee, John Kasich maakt geen schijn van kans. Hoe denk jij dat de Democraten Trump moeten bestrijden? Trump blijft het beeld bepalen. Na een absurde tweet gaat het daar over en niet meer over de Democratische kandidaten. Vooralsnog wint Trump de oorlog als het gaat om de aandacht van de media.

Ha Marco,

Als je me die vraag drie jaar geleden had gesteld over de Republikeinen, dan had ik Donald Trump niet genoemd. De Amerikaanse kiezer is op drift. Dat Joe Biden, Elizabeth Warren, Bernie Sanders en Kamala Harris bij die vijf zitten, lijkt me vooralsnog logisch. Dat Pete Buttigieg ertussen staat, vind ik al verrassend. Toen de 37-jarige burgemeester van South Bend, Indiana zich kandideerde, gaf niemand hem een kans. Ik vind het ongelooflijk knap dat hij zich in zo’n groot veld heeft kunnen opwerken tot een serieuze kandidaat. Hij is slim, welbespraakt, spreekt veel kiezers aan, maar heeft een relatief lage naamsbekendheid. Zeker als je het vergelijkt met Biden, Sanders en Harris. Buttigieg is wat mij betreft de verrassing en kan ook een geloofwaardige vice-presidentskandidaat zijn op een ticket met Kamala Harris. Het wordt tijd dat het veld wordt ingekrompen, dan wordt het pas echt interessant. Ondertussen las ik dat John Kasich overweegt om het in de voorverkiezingen op te nemen tegen Donald Trump. Wat denk jij? Maakt hij kans?

Groet Stan

_____________________________________________________________

Hoi Stan,

Joe Biden zal het inderdaad nog wel even vol houden, maar hij niet de kandidaat die de Democraten nodig hebben. Hij behoort tot het establishment, iets wat in 2008 en 2016 niet echt in het voordeel van Hillary Clinton werkte. Daarnaast moet snel het kaf van het koren worden gescheiden. Veel onbekende kandidaten als Tim Ryan en Andrew Yang zouden het voorbeeld van Eric Swalwell moeten volgen en hun campagne moeten staken. In Oregon merk ik weinig van de verkiezingen. Het nieuws werd de afgelopen weken gedomineerd door de racistische tweets aan het adres van the squad en zijn verkiezingsbijeenkomst in Greenville, North Carolina. Ik merk er dus nu nog weinig van. Welke vijf kandidaten denk jij dat er over blijven? De vijf die nu in de top 5 staan (minus Biden) of krijgen we nog een verrassing?

Met vriendelijke groet,

Marco

Ha Marco,

Joe Biden zal het nog wel een tijdje volhouden. Hij staat bovenaan in alle peilingen, maar die positie heeft hij vooral te danken aan naamsherkenning en het feit dat hij acht jaar vice-president was van Barack Obama. Mijn inschatting op dit moment is dat hij de conventie niet zal halen als kandidaat. Kamala Harris legde het verleden van Biden pijnlijk bloot tijdens het eerste debat. Ik denk dat hij nog één of twee duwtjes nodig heeft richting uitgang. Joe Biden is de Hillary Clinton van 2008. Met andere woorden: precies de kandidaat die de Democraten niet nodig hebben om het Witte Huis te heroveren. Dat geldt ook voor al die onbekende kandidaten die zich in de strijd hebben gegooid. Het is een kwestie van tijd, voordat er vijf, zes kandidaten overblijven. Voor al die andere kandidaten is het leuk dat ze een boek kunnen schrijven en zich kunnen afficheren als former presidential candidate. Merk jij trouwens al iets van de verkiezingskoorts in Oregon, waar je nu verblijft? Of houdt het de mensen nog helemaal niet bezig?

Groet Stan

______________________________________________________________

Ik ben het met je eens. De leeftijd van Warren en haar iets te progressieve ideeën kunnen in haar nadeel werken. Daar staat tegenover dat ze veel ervaring heeft in tegenstelling tot kandidaten als Buttigieg en Castro. De tijd zal het uitwijzen of relatief jonge en nieuwe kandidaten Als Buttigieg, Carstro en Booker ver komen. Ik vond Kamala Harris tijdens het eerste debat er uit springen. Ze viel Biden aan waarmee meteen duidelijk werd dat hij totaal geen idee heeft welke koers de Democratische partij nu op gaat en hij heeft nog steeds niet door zijn tijd al is geweest. Hoe lang denk jij dat Biden het volhoudt? Ben je het met mij eens dat hij niet de nominatie moet winnen? Het eerste debat gaf overigens ook duidelijk aan dat kandidaten waar weinig van viel te verwachten, zoals Delaney en Hickenlooper, dat lage verwachtingspatroon ook helemaal waar maakten.

Met vriendelijke groet,

Marco

Elizabeth Warren is één van de verrassingen van de voorverkiezingen bij de Democraten, dat klopt inderdaad. Toch heeft ze naar mijn idee twee nadelen: haar leeftijd en haar te progressieve inslag voor veel onafhankelijke kiezers. Willen de Democraten kans maken om volgens jaar het Witte Huis te heroveren – en de Senaat, laten we die niet vergeten – dan geloof ik niet dat een te linkse koers verstandig is. Liever zie ik een middenkoers die een grotere groep kiezers aantrekt, ook spijtoptanten die in 2016 nog op Donald Trump stemden. Liever zie ik Warren als een invloedrijk senator, misschien zelfs wel als meerderheidsleider in de Senaat als de Democraten die volgend jaar terugwinnen. Voor de Democratische nominatie zie ik liever frisse nieuwkomers als Kamala Harris, Pete Buttigieg of – in mindere mate – Julian Castro. De partij is ongelooflijk hard toe aan vernieuwing. Daarover gesproken. Wie vond jij uitblinken in het eerste Democratische debat?

Groet Stan

______________________________________________________________

Hoi Stan,

Ik ben het met je eens. Het zou fijn zijn als er vijf of zes kandidaten overblijven. De eisen om aan een debat mee te doen worden ook steeds hoger, dus ook daar vindt al een selectie plaats. Het zou me dan ook niet verbazen als een kandidaat die zich niet kwalificeert voor de volgende debatten al snel de handdoek in de ring zal gooien. Om te voorspellen wie de nominatie wint is erg lastig met zoveel kandidaten, maar ik acht de kans dat het Gabbard, Inslee of Yang wordt toch erg klein. Eric Swalwell had het in het eerste debat over het doorgeven van de fakkel. Daar had hij een goed punt. Maar de Democraten zitten met een groot dilemma. Kiezen we een ouder iemand (Biden, Sanders) die Trump zeker kan verslaan of kiezen voor de jonge generatie (Buttigieg, Booker, Harris) met de kans dat Trump herkozen wordt, maar men wel een nieuwe generatie Democratische politici heeft? Hoewel Elizabeth Warren oud is, is ze wel de persoon die met concrete plannen komt. Voor alles heeft ze een plan, terwijl kandidaten als Beto O’Rourke en Pete Buttigieg nog niet echt concrete plan hebben. Dat heeft ook met ervaring te maken. Warren is consequent wat ze stemt in de Senaat en laat dat ook in haar campagne zien. Haar track record is goed. Dus ik denk dat zij het wel ver gaat schoppen. Denk jij dat ook?

Met vriendelijke groet,

Marco

Hoi Marco,

Met al die Democratische kandidaten, volgens mij zitten we al rond de 25, wordt het veld aan die kant van het politieke spectrum enorm onoverzichtelijk. Veel kandidaten weten nu al dat ze de nominatie niet winnen, maar het is in elk geval goed voor hun naamsbekendheid. Ze kunnen straks een goed verkopend boek schrijven en zich presenteren als ‘former presidential candidate’. Klinkt toch lekker! Voor de Democraten zou het goed zijn als het veld snel wordt teruggebracht tot vijf of zes mensen. De helft kan inderdaad al snel afvallen en na de eerste voorverkiezingen in Iowa en New Hampshire, begin volgend jaar, trekken veel verliezers hun conclusies. Daarbij is het voor de toekomst van de Democratische partij te hopen dat de ‘oudjes’ Joe Biden, Bernie Sanders en Elizabeth Warren snel plaatsmaken voor een nieuwe generatie. Biden staat bovenaan, maar hij dreigt met zijn verleden de Hillary Clinton van 2020 te worden. Wie maakt volgens jou de beste kans op de nominatie?______________________________________________________________

Beste Stan,

De lancering van Trumps herverkiezing was beetje een déjà vu. Het was alsof ik keek naar de start van zijn verkiezingscampagne van 2016. Dezelfde onderwerpen, immigratie, de fake news media en zelfs Hillary Clinton, kwamen weer aan bod. De campagne zal smerig worden, nog veel erger dan in 2016. Of Trump herkozen wordt hangt van veel factoren af. Hoe gaat het met de economie nu Trump nog steeds met China in een handelsoorlog is verwikkeld? Besluiten de Democraten om een impeachment procedure te starten en wie wordt de Democratische presidentskandidaat die het op 3 november 2020 tegen Trump  gaat opnemen?  Ik las een artikel van onze collega Frans Verhagen en die schreef dat na de de eerste debatten op 26 en 27 juni “zijn we verlost van zowat de helft van de kandidaten voor de Democratische nominatie. Ze zullen incompetent blijken in het debat of misschien dat niet maar zich ook niet kunnen onderscheiden.” Hoe zie jij dat?

Met vriendelijke groet,

Marco

Beste Marco,

Donald Trump heeft zijn campagne voor zijn herverkiezing officieel afgetrapt. In Orlando nog wel, in de belangrijke swingstate Florida, een staat die hij in november volgend jaar hard nodig heeft om er vier jaar aan vast te plakken in het Witte Huis. Ik verwacht dat het één van de vuilste Amerikaanse presidentscampagnes in de geschiedenis wordt. Hoe kijk jij daar tegenaan? Het enthousiasme van een vol stadion kende deze week geen grenzen. Denk jij dat Trump een serieuze kans maakt om herkozen te worden?

Hartelijke groet, Stan