President Obama zit deze week honderd dagen in het Witte Huis en het is duidelijk dat de Democraten in het Congres in de eerste 100 dagen van Obama al successen hebben behaald. Het stimuleringsplan van 800 miljard, de steun aan de Amerikaanse financiële sector en de begroting van ruim 5 triljoen dollar zijn allemaal door het Congres, al dan niet met steun van de Republikeinen goed gekeurd. Daarnaast zorgde de Democraten er ook voor dat een aantal wetten werden doorgevoerd die president Bush weigerde te ondertekenen. Daarnaast kreeg de overheid meer geld om te investeren in de gezondheidszorg, onderwijs en de transportsector. De Democraten voerde ook eindelijk de ziektekostenverzekering voor kinderen door, de State Children’s Health Insurance Program, beter bekend als S-CHIP, evenals de Lilly Ledbetter Fair Pay Act, die zorgt dat vrouwen in dezelfde baan hetzelfde betaalt krijgen als mannen. Maar de besluiten en wetten die de Democraten hebben doorgevoerd zijn wel ten koste gegaan van bipartisanship, het samen werken met de andere partij.

Dat er weinig wordt samengewerkt is niet de schuld van Obama of de Democraten. Obama wil wel samenwerken met de Republikeinen, maar zij zien niets in de plannen van Obama. Daarnaast doen de Democraten niet echt veel moeite om samen te werken. De Democraten hebben de laatste jaren steeds een minderheid gehad en de Republikeinen kwamen hen toen ook niet tegemoet. Nu de Democraten een grote meerderheid in het Congres hebben doen zij nu hetzelfde. Samenwerking is dus ver te zoeken.

Het stimuleringsplan van Obama kreeg maar drie Republikeinse stemmen. De begroting van Obama ging door het Huis van Afgevaardigden en de Senaat zonder een enkele stem van een Republikein. En de 410 miljard dollar voor de overheid om te investeren in onder andere gezondheidszorg zorgde voor een felle strijd tussen de Democraten en Republikeinen. De Senate Majority Leader (de fractievoorzitter van de grootste partij in de Senaat), Harry Reid, Democraat uit Nevada, opende de nieuwe gekozen Senaat in januari met de woorden “when we allow ourselves to retreat into the tired, well-worn trenches of partisanship, we diminish our ability to accomplish real change.” De Republikeinse Senate Minority Leader (de fractievoorzitter van de kleinste partij in de Senaat), Mitch McConnel was hoopvol in januari. “If we see sensible, bipartisan proposals, Republicans will choose bipartisan solutions over partisan failures every time”, aldus de Republikein uit Kentucky.

De Democraten geven de Republikeinen de schuld dat er niet wordt samengewerkt en de Republikeinen geven op hun beurt de Democraten de schuld, want volgens de GOP luisteren en overwegen de Democraten geen Republikeinse ideeën en voorstellen. Volgens de Democraten is de Republikeinse partij de partij van “Nee” geworden tegen alles wat in stemming wordt gebracht. Maar het grootste probleem wat leidt tot partisanship is de economie. De Republikeinen die zich te proberen te herstellen van de laatste voor hun dramatisch verlopen verkiezingen proberen en willen weer terugkeren naar hun roots van een kleine overheid. Obama doet precies het tegenovergestelde en daarom zijn de GOP afgevaardigden en senatoren tegen de economische plannen van de regering Obama en de Democraten. “We’ve been throwing trillions of dollars around like it was Monopoly money”, aldus McConnell. “A way of looking at it is we have spent more in the first 23 or 24 days of this administration, in other words, charged more, than it cost post-9/11 for the war Afghanistan, the war in Iraq and the response to Katrina already.” De Democraten geloven daarentegen dat het uitgeven van geld en investeren de economie er weer boven op kan helpen. “We’re going to have to spend some money to get out of this hole. The government’s the only body that has any Money”, aldus de Democraat Reid.

De samenwerking met de andere partij over grote controversiële onderwerpen wordt vaak geboren uit noodzaak, als de grootste partij stemmen van de andere partij nodig heeft om een wet of besluit door te voeren. Obama gaf aan dat hij zoveel mogelijk partisanship wilde voorkomen, een mooi idee, maar de werkelijkheid in het sterk verdeelde Washington blijkt weerbarstiger. In de praktijk komt er vaak weinig van terecht. Omdat de Democraten een grote meerderheid in het Congres hebben zorgt dat er voor dat ze geen compromissen met de Republikeinen hebben hoeven te sluiten. De kans is groot dat dit de volgende 100 dagen niet anders zal zijn.

Op 30 april zit Barack Obama precies 100 dagen in het Witte Huis. Op dit weblog staat dan een opinie artikel over de eerste 100 dagen van Obama als president