Focus on America

Met het presidentschap van Donald Trump breekt er een nieuwe periode aan. Een nieuwe periode in de Amerikaanse politiek, maar ook op sociaal, economisch en cultureel gebied. Het contrast met het presidentschap van Barack Obama kan niet groter zijn.

Maar ook breekt met het presidentschap van Trump een onzekere tijd aan. Hoe gaat een zakenman met totaal geen politieke ervaring heeft zijn ambt uitvoeren? En hoe zorgt hij er voor dat er geen sprake is van belangenverstrengeling? Met Trump als president weet Amerika niet precies waar het aan toe is.

Maar Trump geeft nu al een inkijkje in hoe zijn presidentschap er uit zal zien en wat hij belangrijk vindt. Zo heeft hij vooral zakenmensen in zijn kabinet benoemt. Mensen van zakenbank Goldman Sachs en de CEO van oliemaatschappij Exxon Mobil als minister van Buitenlandse Zaken. De mensen die over de nationale veiligheid en buitenlands beleid gaan zijn allemaal voormalige generaals en verder zijn er een aantal miljonairs benoemt. Ben Carson, die zich niet geschikt achtte voor een ministerie, wordt minister van Volkshuisvesting, iets waar hij als voormalig neurochirurg totaal geen verstand van heeft. Rick Perry is benoemt als minister van het ministerie van Energie, het ministerie dat hij toen hij een gooi deed naar het presidentschap wilde afschaffen. Daarnaast krijgt dit ministerie allemaal ambtenaren op sleutelposities die niet geloven in klimaatverandering.

Dat Trump geen kaas heeft gegeten van buitenlandse politiek en ook geen mensen aanneemt die dat wel hebben (of zijn zoons en dochter moeten verborgen gaven hebben) blijkt wel uit het feit dat hij sprak met de premier van Taiwan, een land waar Amerika geen officiële diplomatieke relatie mee onderhoudt. Daarnaast gaf Trump aan dat hij geen behoefte heeft om dagelijks de briefing te krijgen over wat er in de wereld speelt. Het is gebruikelijk dat de president dagelijks op de hoogte wordt gehouden over nationale en internationale kwesties. Maar Trump acht dat niet nodig omdat hij slim is.

Dat Trump zichzelf het belangrijkst vindt en vrijwel niet luistert naar mensen die ongetwijfeld meer verstand van bepaalde zaken hebben zou men toch zorgen moeten baren, maar voor alsnog lijkt Trump gewoon te doen wat hij tijdens zijn campagne deed. Tijdens zijn “Thank You-tournee” haalde opnieuw hij uit naar de media, president Obama en kwam hij weinig presidentieel over.

Trump is zal zich nu in allemaal dossiers moeten verdiepen. Iets wat niet in zijn aard ligt. Daarnaast is hij overtuigd dat hij alles toch al voor het grootste deel weet en zijn tijd beter kan besteden. Het gevolg is dat Trump leugens en onwaarheden verkondigt. Zo zei Trump dat hij ook de popular vote met de verkiezingen heeft gewonnen. Toen bleek dat Hillary Clinton die won met een verschil van meer dan 2,5 miljoen stemmen zei Trump dat er dan fraude is gepleegd. Trump redeneert en zegt dingen zodat hij bij zijn eigen waarheid uitkomt.

Daarnaast heeft Trump de verkiezingen niet overtuigend gewonnen. Iets waar hij zich aan ergert. Hij kreeg 304 kiesmannen tegenover 227 kiesmannen voor Clinton. Maar hij verloor de popular vote en president Obama won in 2008 365 kiesmannen en in 2012 332, dus zo groot is het mandaat van Trump niet.

Maar Trump zegt dat hij de grootste overwinning ooit heeft behaald. Dit is met feiten te weerleggen, maar Trump luistert daar niet naar. Hij heeft zijn eigen feiten en ‘bewerkt’ bewijs zodat het in zijn eigen wereld past. Dan Pfeiffer, voormalig adviseur van president Obama, zei: ”Trump geeft niets om percepties, normen regels en richtlijnen, of de wet. Hij doet gewoon wat hij wil.” De vrees van veel mensen, vooral Democraten, maar ook minderheden is dat hij de regels en normen en de wet zo zal ombuigen en naar zijn hand zal zetten, zodat het past binnen zijn waarheid. En dat ondermijnt democratische processen en brengt de democratie in gevaar.

Trump is een narcist, hij is eigenwijs, heeft een eigen moraal die niet in de klassieke politieke traditie past en vertoont autoritaire trekken. Iets wat hij al in zijn reality-show The Apprentice liet zien. Trump blijft overigens verbonden aan dit programma. Blijkbaar heeft hij het als president niet druk genoeg. Het is niet ondenkbaar dat hij het presidentschap ernstig onderschat. Hij had niet verwacht dat hij zou winnen.

Daarnaast intimideert Trump. Zo haalde hij uit naar Boeing omdat hij vond dat de kosten voor de nieuwe Air Force One te duur zijn. Toen het blad Vanity Fair een vernietigende recensie schreef over een restaurant van Trump verstuurde Trump de tweet: “Heeft iemand de slechte cijfers gezien van Vanity Fair? Heel laag, grote problemen, dood! Graydon Carter (de journalist red.), geen talent, gaat er uit.” Dit is waar Trump zich mee bezig houdt en de nieuwe woordvoerder van het Witte Huis, Sean Spicer, zei dat Trump gewoon door gaat met twitteren. Dit is hoe hij contact houdt met de burger. Of de burger zit te wachten op een gevecht op Twitter met Vanity Fair is de vraag. De aanval van Trump op magazines en kranten werkt averechts. The New York Times en The Washington Post zagen namelijk het aantal abonnees groeien.

Dit is een inkijkje in het presidentschap van Donald Trump. Intimidatie, regels en normen die worden omgebogen, ondermijning van de democratie en belangenverstrengeling. Het is de vraag hoe ver Trump dit doorvoert en hoe lang de Republikeinen dit toe staan. Als het landsbelang op het spel komt te staan en de Amerikaanse belangen door een eigengereide Trump in gevaar komen is het te hopen dat Republikeinen Trump tot de orde kunnen roepen. Lukt dat niet, is dan misschien verhuizen naar Canada een idee?