Sweet Home Alabama

Er is nog hoop voor Amerika. Er is licht in de duisternis. Je zou bijna denken dat met alle controversiële uitspraken en acties die president Donald Trump doet, dat het hele land in verval is. Maar soms zijn er momenten en is er een sprankje hoop waar door je ziet dat Amerikanen uiteindelijk toch de juiste beslissing nemen.

De speciale verkiezing in Alabama was zo’n moment. De verkiezing werd gehouden voor de Senaatszetel die vrij was gekomen omdat Jeff Sessions minister van Justitie is geworden in de regering Trump. De ultrarechtse Republikeinse kandidaat Roy Moore, die onder andere een verbod op het homohuwelijk wil, de aanslagen van 11 september 2001 een straf van God noemde en er van overtuigd is dat Barack Obama een moslim is en in Kenia is geboren, nam het in het zwaar conservatieve en gelovig diepe zuiden op tegen de Democratische kandidaat Doug Jones.

De laatste keer dat een Democraat daar een verkiezing won was 25 jaar geleden. Roy Moore zou de verkiezing op zijn sloffen winnen, daar was iedereen van overtuigd. In Alabama waar een Democraat geen kans maakt om de verkiezing te winnen gebeurde dat toch.

Nadat Roy Moore in de voorverkiezing zijn concurrent Luther Strange, die door president Trump werd gesteund, had verslagen kwamen er berichten naar buiten dat Moore zich in het verleden wellicht schuldig had gemaakt aan seksueel misbruik en minderjarige meisjes had lastig gevallen. Maar liefst zeven vrouwen traden in het openbaar en zeiden dat Moore in het verleden hen had lastig gevallen. Een van de vrouwen was in destijds slechts 14 jaar oud. Moore was zelf ongeveer 32 jaar oud. Het speelde zich dus allemaal meer dan 40 jaar gelden af, maar nu Moore kans maakte om senator te worden kwamen deze uitspattingen aan het licht. De Washington Post kwam met een goed onderbouwd stuk waar Moore dus werd beschuldigd van seksueel ontoelaatbaar gedrag. Een paar jaar geleden was dit geen probleem geweest, maar met de #MeToo discussie komt alles in een heel ander daglicht te staan.

Verschillende Republikeinse politici riepen Moore op om uit de race te stappen. Moore weigerde en noemde de beschuldigingen onzin. Hij koos voor de Trumpiaanse aanpak. Hij noemde beschuldigingen van de vrouwen onzin, zei dat het establishment tegen hem was en met de steun van Bannon leek het er op dat Moore toch zou winnen. Veel van de kiezers geloofde Moore op zijn woorden en in het diepgelovige Alabama waar religie diep verweven is met de politiek waren veel kiezers overtuigd van Moores onschuld. Mocht Moore toch meisjes hebben lastig gevallen dan zou God uiteindelijk Moore vergeven. En dat zouden zijn kiezers ook doen.

In verschillende peilingen lag Jones voor en in andere was er een nipte voorsprong voor Moore. Maar de peilingen zijn onbetrouwbaar omdat in de afgelopen 25 jaar er nooit aandacht werd geschonken aan Alabama omdat de uitslag bij voorbaat eigenlijk wel vast stond, De Republikeinse kandidaat won altijd. Jones won uiteindelijk ook met verschil van slechts 1,5 procent. Maar genoeg om de carrière van Moore te beëindigen, althans voor nu.

Jones won vooral omdat de zwarte kiezers in de buitenwijken van de steden en mensen in de steden, zoals Montgomery en Birmingham, massaal kwamen opdagen, Op het platteland waar vooral kiezers van Moore wonen was de opkomst lager en bleven veel mensen thuis. De winst heeft Jones dus vooral aan de hoge opkomst van de zwarte kiezers te danken. Onder de blanke kiezers stemde het grootste deel op Moore. Van de zwarte kiezers stemde maar liefst 96 procent op Jones, terwijl 30 procent van het totale electoraat van blanke keizers op Moore stemde.

Maar wat betekent de winst van Jones voor de Democraten en is de houdbaarheidsdatum van het Trumpisme verstreken?

De Democraten zien na de winst eerder in Virginia en nu verrassend in Alabama de toekomst zonnig in. Ze gaan vol zelfvertrouwen 2018 in en zien kansen om tijdens de tussentijdse verkiezingen de meerderheid in zowel het Huis van Afgevaardigden en de Senaat terug te winnen. In het geval van de Senaat is die mogelijkheid er zeker. Als de Democraten de huidige zetels behouden hoeven ze nog maar één zetel te winnen om de meerderheid terug te krijgen. Met de verkiezing van Jones is de meerderheid van de Republikeinen met 51 zetels nu flinterdun, Slechts twee Republikeinen hoeven zich tegen een plan te keren en het gaat niet door. Het wordt dan nog lastiger regeren voor Trump.

Maar de Democraten moeten zich ook niet rijk rekenen. De winst in Virginia en Alabama zijn mooi, maar andere staten zijn lastiger. Maar CNN liet in een artikel zien dat er in andere staten, zoals Arizona en Nevada, kans liggen voor de Democraten.

De uitslag in Alabama is voor de Republikeinen tweeledig. Het Republikeinse establishment had liever een Republikein gezien, maar zullen toch opgelucht adem halen dat Moore niet naar Capitol Hill komt. De onrust die dit zou veroorzaken blijft de Republikeinen bespaard en de partijtop onder aanvoering van Mitch McConnell, die als Moore had gewonnen zou moeten vrezen voor zijn baan, kan rustig gaan slapen.

Aan de andere kant moet McConnell zich wel druk maken om de flinterdunne meerderheid die hij heeft. Slechts twee Republikeinen hoeven dwars te liggen en wetten gaan niet door. Zo lukte het dus niet om eerder Obamacare af te schaffen en te vervangen. Zo’n debacle kunnen de Republikeinen zich niet nog een keer veroorloven.

Voor president Trump is het verlies van Moore pijnlijk. Hij gokte twee keer verkeerd. Tijdens de voorverkiezing steunde hij Luther Strange, terwijl zijn strateeg Steve Bannon Roy Moore steunde. Nadat Strange van Moore verloor wiste Trump alle tweets waar hij zijn voor steun voor Strange had uitgesproken. Na de beschuldigingen aan het adres van Moore trokken de Republikeinen in eerste instantie hun handen van Moore af. De geldkraan werd dicht gedraaid en Trump liet zich lang niet uit over Moore. Maar toen duidelijk werd hoe klein de meerderheid in de Senaat zou worden kozen de Republikeinen er toch maar voor om Moore te steunen en ook Trump schaarde zich vierkant achter Moore en riep de kiezers in Alabama op om op Moore te stemmen. Maar Trump gokte weer verkeerd. Trump toonde zich in dit geval wel een sportieve verliezer.

De partij politiek was veel belangrijker dan de moraal. Het komt er op neer dat de Republikeinen liever een pedofiel in Washington zagen dan een Democraat. Maar de mensen in Alabama zagen dat anders. Zij vinden dat moraal en waardigheid belangrijker zijn dan de partij politieke spelletjes.

De winst van Doug Jones in Alabama laat zien, dat wat de politieke elite beslist of doet, dat kiezers niet dom zijn en nog altijd hun eigen overweging maken. En iedereen die cynisch is over de Amerikaanse politiek en welke richting het land op gaat met president Trump aan het roer; Alabama laat zien dat er grenzen zitten aan het Trumpisme. En dat is toch een mooie kerstgedachte.

Advertenties

Over Marco van den Doel

Op deze website zijn wekelijks artikelen, video's, cartoons en nog veel meer te vinden over de Amerikaanse politiek. Je kunt je reactie achter laten of berichten delen via Facebook, Twitter, WhatsApp of per email. Wil je op de hoogte blijven? Abonneer je dan of volg Focus on America op Twitter (@focusonamerica) of stuur voor meer informatie, presentaties en lezingen een email naar focusonamerica@hotmail.com.
Dit bericht werd geplaatst in Alabama, Democraten/Democratische partij/DNC, Mitch McConnell, Nieuws/Amerika/VS, President Trump/Donald Trump, Republikeinen/Republikeinse partij/GOP/RNC, Senaat en getagged met , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Sweet Home Alabama

  1. Pingback: Vooruitblik 2018 | Focus on America

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s