Afgelopen nacht was het zesde Democratische debat georganiseerd door PBS News Hour. In Milwaukee, Wisconsin, debatteerden Hillary Clinton en Bernie Sanders met elkaar. Hieronder het volledige debat.
Afgelopen nacht was het zesde Democratische debat georganiseerd door PBS News Hour. In Milwaukee, Wisconsin, debatteerden Hillary Clinton en Bernie Sanders met elkaar. Hieronder het volledige debat.
Donald Trump en Bernie Sanders zijn de grote winnaars van de voorverkiezing in New Hampshire. Trump en Sanders lagen in de peilingen ruim voor op de concurrentie dus echt een verrassing is het niet.
New Hampshire is anders dan Iowa. In eerste instantie is het primary en geen caucus,
maar belangrijker is het verschil in kiezers. In New Hampshire mogen ook kiezers die niet geregistreerd staan stemmen. Er zijn dus veel onafhankelijke kiezers die pas in het stemhokje hun keus maken. En vooral die groep kiezers heeft in het voordeel van Trump en Sanders gewerkt. Ook was de opkomst, net als in Iowa, weer hoog. Veel mensen gingen voor het eerst stemmen en New Hampshire heeft de traditie vaak eigenwijs en op buitenbeentjes te stemmen. Ook de opkomst van de zogenoemde first time voters is goed geweest voor zakenman Trump en de senator van Vermont.
De gouverneur van Ohio. John Kasich, eindigde verrassend als tweede en kan zo zijn campagne voortzetten. Dit succes heeft voor een deel te maken met zijn goede optreden tijdens het laatste Republikeinse debat en zijn gematigde toon. Het contrast dus hem en Trump is groot. Zo blijkt maar weer dat de kiezers in New Hampshire hun eigen keuze maken en zich weinig aantrekken van peilingen en commentatoren, al was de winst voor Trump wel voorspeld.
Jeb Bush, die New Hampshire goed moest scoren om zijn campagne levend te houden, eindigde als vierde en kan nu verder. Hij heeft genoeg geld en hij heeft meer kans om te winnen in zuidelijke staten, zoals South Carolina. Jeb Bush zal vooral blij zijn dat hij voor Rubio eindigde.
Marco Rubio die verrassend derde werd in Iowa stelde teleur en eindigde als vijfde. Zijn slechte optreden tijdens het laatste Republikeinse debat kan wel eens de oorzaak van dit slechte resultaat. Hij gaf dit ook toe.
De strategie van Trump heeft dus gewerkt en hij zal nu zijn rivalen nog harder aanvallen.
De vraag is of hij ook in de zuidelijke staten kan winnen. De overwegend blanke kiezers, waar het grootste gedeelte van zijn aanhang uit bestaat, zijn daar minder vertegenwoordigt dan in Iowa en New Hampshire. Kan Trump ook latino kiezers en zwarte stemmers aan zich binden? Keren zij zich niet van hem af vanwege zijn uitspraken en kiezen ze toch voor het establishment? Kandidaten als Ted Cruz en Marco Rubio doen het over het algemeen beter in het zuiden. Bush is bijvoorbeeld erg geliefd in South Carolina.
De verdeeldheid in de Republikeinse partij is naar de primary in New Hampshire
compleet. Dacht het establishment na Iowa een tegen kandidaat, die het tegen Donald Trump en Ted Cruz zou kunnen opnemen, te hebben gevonden in de persoon Marco Rubio, dan laat de uitslag in New Hampshire zien dat dit niet zo is. Zowel Kasich (15,8 procent), Cruz (11,7 procent) en Bush (11,1 procent) liggen allemaal dicht bij elkaar. De winst van Trump is een nachtmerrie voor de partij, maar de versplintering van de stemmen achter Trump is wellicht nog een groter probleem.
Daarnaast is het zo dat Trump, Kasich, Cruz, Bush en Rubio allemaal een aantal gedelegeerden krijgen. Bij de Republikeinen krijgt iemand die onder 10 procent eindigt geen gedelegeerden. Maar aangezien Rubio 10,5 procent van de stemmen kreeg krijgt hij 1 gedelegeerde. Dus ook in de verdeling van de gedelegeerden vindt er een versplintering plaats.
Hillary kreeg een grote dreun te verwerken. Bernie Sanders versloeg haar met meer dan een verschil van 20 procent. Sanders kreeg 60 procent van de stemmen en Clinton kreeg slechts 38,3 procent. Het verlies was verwacht, maar dat het verschil groot is doet bij Clinton pijn. Clinton verloor op alle fronten. Jonge kiezers, jonge vrouwen, onafhankelijke kiezers, ze kozen allemaal voor Sanders.
Hillary houdt de moed er in, maar had zich de start van de voorverkiezingen toch iets
anders voorgesteld. Clinton had verwacht snel de nominatie binnen te hebben, maar dat zit er niet in. Het wordt een lang voorverkiezingsseizoen. Hillary Clinton zei in haar speech dat ze door gaat en hard zal werken. “I know that doesn’t fit with the narrative – there are those who want to deny the passion and purpose you show every day fort his campaign”, aldus Clinton. “You’re the reason we’re here. You’re the reason we’re going to win this nomination and then win this election.”
Clinton zal zeker staten gaan winnen. In Nevada en South Carolina, de volgende staten waar de voorverkiezingen zijn, kan Clinton op de steun van de latino’s en zwarte kiezers rekenen. Deze groepen kiezers stemmen vooral op haar en zijn belangrijk om aan je te binden en zijn onmisbaar om te winnen tijdens de landelijke verkiezingen op 8 november.
Clinton is dus ontevreden en is van plan om haar campagneteam te verversen. Maar echt zorgen hoeft Hillary zich niet te maken. Er zijn nog genoeg staten. We zijn pas net begonnen.
Afgelopen nacht vond het al weer het achtste Republikeinse debat plaats georganiseerd door ABC News. In Manchester, New Hampshire, stonden 7 van de nu nog 8 over gebleven kandidaten op het podium. Op het podium stonden Chris Christie, Marco Rubio, Ben Carson, Jeb Bush, Ted Cruz, John Kasich en Donald Trump. Hieronder het volledige debat.
Verlies heeft geen invloed op populariteit
Donald Trump wist niet de caucus in Iowa te winnen. Ondanks zijn voorsprong in de peilingen ging de winst toch naar zijn voornaamste rivaal Ted Cruz. De achterban en de mensen die bij zijn bijeenkomsten zo enthousiast zijn en de steunbetuigingen van Sarah Palin en van de directeur van Liberty University in Virginia, Jerry Falwell Jr. om de steun van de conservatieve christenen te krijgen, hebben niet geholpen. Maar Trump is na de onverwachte nederlaag nog niet verslagen.
Bij de Democraten waar de race nek-aan-nek was tussen Hillary Clinton en Bernie Sanders won Clinton nipt van Sanders. Maar Sanders, die vooral populair is onder jonge kiezers, is nog niet verslagen. In New Hampshire, de volgende staat waar een voorverkiezing gepland staat, ligt hij ruim voor op Clinton. Trump en Sanders blijven dus populair ondanks hun verlies. De vraag is waarom houdt men van hen?
Donald Trump
Die vraag is voor Donald Trump relatief eenvoudig te beantwoorden. Trump is in tegenstelling tot de andere Republikeinse presidentiële kandidaten geen politicus. In tegenstelling tot de andere kandidaten heeft hij nog nooit een politieke bestuurlijke functie bekleed, Hij is geen afgevaardigde, senator of gouverneur geweest. Dat is het eenvoudige antwoord, maar er is meer aan de hand.
Trump heeft maling aan alle politieke (ongeschreven) spelregels. Dit tot het grote
ongenoegen van het politieke (Republikeinse) establishment. Hij is politiek incorrect en zegt waar het op staat. Hij is een populist en bij elke controversiële uitspraak over moslims of vrouwen stijgt hij in de peilingen en door dat hij niet tijdens een Republikeins debat kwam op te dagen, maar zelf een bijeenkomst hield zorgde hij dat het debat, georganiseerd door Fox News, minder goed bekeken werd dan toen hij wel mee deed. De media hadden het dagen niet anders dan over Trump’s afzegging.
Trump is een populist en zijn plannen waarvan de inhoud flinterdun is, zoals alle 11 miljoen illegalen het land uit te zetten. Maar dom is hij niet. Hij weet altijd de publiciteit te krijgen en de media geven hem een podium, hoe controversieel zijn uitspraken ook zijn. In het krijgen van aandacht is hij geniaal. Doordat Trump het generen van publiciteit bijna tot kunst heeft verheven, lukt het gematigde kandidaten, zoals Jeb Bush en John Kasich, niet om een vuist tegen hem te maken.
Trump is controversieel, maar zegt wel waar het om gaat en hij zegt wat hij denkt hoor je
veel mensen bij zijn bijeenkomsten zeggen. Trump heeft een snaar geraakt in de Amerikaanse samenleving. Veel mensen, een steeds grotere meerderheid, vindt dat het de verkeerde kant op gaat met Amerika, men heeft geen vertrouwen meer in de politici in Washington en velen herkennen hun land niet meer terug. Ze zijn gefrustreerd en teleurgesteld. En Trump heeft dat goed begrepen. Hij is de persoon die de woede en frustratie vertegenwoordigt en belooft dat hij Amerika weer het land zal maken dat het ooit was.
Omdat Trump niet het establishment vertegenwoordigt en zich van niets of niemand iets aantrekt is hij zo populair. Ondanks het feit dat zijn plannen niet realistisch zijn, vertaald en vertegenwoordigt hij iets wat al lang sluimert bij het Amerikaanse electoraat, waar de gevestigde kandidaten, zoals Jeb Bush, John Kasich, Chris Christie en Mike Huckabee geen antwoord op hebben. En daarom houdt men van hem.
De Republikeinse partij heeft zich, zo lijkt het, erbij neergelegd dat Donald Trump of Ted
Cruz de nominatie gaat winnen. Maar omdat ze Ted Cruz als een grotere bedreiging voor het voortbestaan van de partij vinden en Cruz eigenlijk voor zichzelf mee doet en buiten Texas weinig vrienden heeft, hoopt men dat Trump dan maar wint. Maar van harte gaat dit niet. Liever had het Republikeinse establishment gezien dat Marco Rubio of Jeb Bush hoger in de peilingen stonden en echt Trump of Cruz zouden bedreigen.
Bernie Sanders
Bernie Sanders, de zelfverklaarde ‘democratische socialist’, behoort net als Trump niet tot
de gevestigde orde. Hij is al lang een onafhankelijke senator van Vermont, maar zag al snel in dat als hij serieus een kans wilde maken om de presidentiële nominatie te winnen dat hij als Democratische kandidaat moest mee doen. Als onafhankelijke kandidaat heb je in een land waar twee partijen zo groot zijn geen kans. Sanders is vooral populair bij de jonge keizers, studenten en mensen die voor het eerst mogen stemmen. Zij zien in hem de persoon die echt wat kan veranderen, Bij Clinton zien ze toch iemand van het establishment die al veel te lang in de politiek meedraait om echt iets te veranderen. Het feit dat zij wel eens de eerste vrouwelijke president kan worden, is niet van belang en is geen doorslaggevende factor om op haar te stemmen. Sanders heeft in zijn rallies over de groeiende kloof tussen arm en rijk en de grote invloed van Wall Street en de middenklasse die steeds met grotere schulden te maken krijgt. Iets wat de gemiddelde Amerikaan aanspreekt.
Maar net als Trump komt Sanders met plannen die praktisch niet haalbaar zijn. Zo wil hij
gratis gezondheidszorg voor iedereen en de belasting voor de rijken drastisch verhogen. Op buitenlands beleid heeft Sanders, net als Trump, in tegenstelling tot Clinton totaal geen ervaring en wanneer dat ter sprake komt in debatten laat Clinton zien waarom ze de best gekwalificeerde kandidaat is. Maar Sanders, die 74 jaar oud is, is energiek en heeft een enthousiaste achterban omdat hij een ander geluid laat horen dan Clinton.
De kiezers denken dat zowel Donald Trump als Bernie Sanders echt fundamenteel iets kunnen veranderen. Men ziet en denkt dat hun woede, frustratie, teleurstelling, afschuw en afkeer van de gevestigde orde en Washington door deze kandidaten wordt begrepen en dat hun stem nu echt eens wordt gehoord. Dat is waarom ze van Trump en Sanders houden en dat verklaart hun populariteit.
Of Trump en Sanders ook daadwerkelijk de nominatie van hun partij gaan winnen en dan het tegen elkaar gaan opnemen is onwaarschijnlijk. Het feit dat ze mee doen en een ander geluid laten horen is al belangrijk, maar Amerika zal onder Trump of Sanders niet drastisch veranderen. Daarvoor zijn te plannen te onrealistisch en onuitvoerbaar.
Hillary Clinton won de voorverkiezing in Iowa nipt van Bernie Sanders. De uitslag geeft aan dat Hillary Clinton het nog lastig krijgt met de zelfverklaarde ‘socialist’ uit Vermont. Clinton moet rekenen op een lang voorverkiezingsseizoen waar ze voor elke stem zal moeten vechten.
De campagne van Clinton begon na Iowa meteen met het spinnen van de uitslag. Mensen die de uitslagenavond niet hebben gekeken, zouden uit de mails die campagne van Clinton verstuurde en de berichten die het op sociale media plaatste denken dat Clinton uit de strijd kwam als de gedoodverfde winnaar en dat ze Sanders ruim versloeg. Maar niets is minder waar.
Bernie Sanders die tot een half jaar geleden een straatlengte achter lag op Clinton heeft die
achterstand ruim ingelopen. Sanders doet het tot ieders verwachting erg goed en maakt het Clinton erg lastig. In de debatten en in de campagne speeches is Clinton veel meer naar links opgeschoven om tegenwicht te bieden aan de linkse thema’s van Sanders om hem zo wind uit de zeilen te nemen. Ze herhaalt nu vaak dat ze een progressieve politica is.
De nek-aan-nek race in Iowa had vooral met de opkomst te maken. De opkomst tijdens de caucus was uitzonderlijk hoog. Dat heeft hoogst waarschijnlijk te maken dat er twee kandidaten die niet tot het establishment gerekend worden en een totaal ander geluid laten horen. Bij de Republikeinen is dat Donald Trump en bij de Democraten Bernie Sanders.
De hoge opkomst heeft in het voordeel van Sanders gewerkt. Veel mensen die voor het
eerst mochten stemmen zijn naar een caucus bijeenkomst gegaan. Dit zijn vooral jonge kiezers. Jongeren, veelal studenten, kiezen massaal voor Sanders. Ook mensen die ouder zijn en die nog nooit eerder aan een caucus hebben deelgenomen, omdat ze niet dachten dat hun stem er toe deed zijn gaan stemmen. En zij kozen ook voor Sanders. Vooral vrouwen van 45 jaar en jonger stemde op Sanders. Veel vrouwen van 45 jaar en ouder stemde juist op Clinton. Zwarte kiezers en latino’s kiezen over het algemeen ook voor Clinton. Clinton zal overigens wel veel moeten doen om meer jonge kiezers achter zich te scharen.
Het succes van Bernie Sanders heeft Hillary waarschijnlijk verrast en Clinton lijkt niet blij met de concurrentie van Sanders, maar het levert ook voordelen op. Door de debatten die ze met Sanders houdt blijft ze scherp en is het ook duidelijk wat het verschil is tussen haar en Sanders en kan ze haar kennis over metname buitenlands beleid laten zien.
Maar Clinton en haar campagne hadden het waarschijnlijk liever anders gezien. Het lijkt
er op dat Clinton lang met Sanders te maken krijgt en niet al snel zeker zal zijn van de nominatie. De campagne wordt dan ook agressiever. De verwachting is dat Clinton uiteindelijk de nominatie wel zal winnen. De campagne van Sanders zal het op den duur afleggen tegen de Clinton-machine. Maar hoe langer ze met Sanders moet vechten om de stem van elke kiezer des te minder tijd heeft ze om zicht te richten op de Republikeinse kandidaten waar de uitkomst nog onduidelijk is.
Tegen de verwachting in wordt het dus een lang voorverkiezingsseizoen voor Hillary Clinton.