Pragmatisme boven interventionisme

Buitenlands beleid in Obama’s tweede termijn

President Obama is aan zijn tweede termijn begonnen en evenals in zijn eerste termijn staat hij voor grote uitdagingen. Zo is er op binnenlands terrein het voortdurend terugkerend vuurwapengeweld, dat hij wil terug dringen, maar hij vindt de machtige wapenlobby NRA op zijn weg. Daarnaast wil hij een oplossing voor de 11 miljoen illegale immigranten. De vraag rijst of het Congres net zo ver wil gaan met deze hervormingen als de president. En daarnaast is de economie zwak en zijn er nog miljoenen Amerikanen zonder werk. Dat laatste vraagstuk is misschien wel de grootste uitdaging waar hij voor staat. Het terugdringen van de staatsschuld is hier een onderdeel van.

Lag het accent van Obama in zijn eerste termijn voornamelijk op het binnenlandse beleid, in zijn tweede termijn zal Obama vooral ook op buitenlands gebied zaken willen realiseren. US President Barack Obama pauses as he sHet optreden van Obama is tot nu toe vooral pragmatisch. Hij laat zich niet te veel door ideologie leiden en kijkt naar de feiten en neemt ten aanzien daarvan een beslissing. Daarom was de operatie om Osama bin Laden te doodden riskant, want als het mislukt was, was het zeer de vraag geweest of hij was herkozen.

Ten aanzien van de burgeroorlog in Libië, speelden de Amerikanen een andere rol. Het beleid van de regering Obama was hier duidelijk. De Amerikanen speelden een ondersteunde rol op het gebied van inlichtingen en bevoorrading, Het bombarderen van de troepen van Ghadaffi lieten de Amerikanen aan de Fransen en de Britten over.

De rol die Amerika speelde bij Libië past in het beeld dat president Obama voor ogen staat. Obama wil niet aan een nieuw buitenlands militair avontuur beginnen dat miljarden dollars militaryafghanistankost en waarvan de uitkomst onzeker is. Dat is ook de reden dat Obama in zijn eerste termijn de Amerikaanse troepen uit Irak terug trok. Eind 2014 zijn ook alle Amerikaanse militairen uit Afghanistan weg, al heeft Obama wel aangegeven dat president Karzai op Amerikaanse steun kan rekenen als hij die echt nodig heeft. Volgens het Witte Huis is de missie in Afghanistan geslaagd, want de Taliban en Al-Qaeda zijn zo goed als verslagen. Bij die conclusie kan men vraagtekens plaatsen.

Het terrorisme houdt immers niet op bij de grens van Afghanistan. Dat bleek wel bij de aanslag op de Amerikaanse ambassade in Benghazi. En de meeste Al-Qaeda strijders en aan Al-Qaeda gelinieerde fundamentalistisch terroristische groepen zitten nu in buurland Pakistan, maar ook in Jemen, Somalië en in Noord Afrika. Amerika zal daar niet zo snel ingrijpen. Het Witte Huis zet onbemande vliegtuigjes in, zogenoemde drones, om kopstukken en andere Al-Qaeda leden te liquideren. Zo hoeft men geen militairen in te zetten en is de collateral damage beperkt. Hoewel er kritiek is op de aanvallen met de drones zal het Witte Huis ze blijven inzetten.

Na de gijzeling in Algerije en de islamitische fundamentalisten in Mali is Amerika en de rest van de internationale gemeenschap zich er nu van bewust dat er tal van terroristische groepen actief zijn in de Sahara. De Fransen klaren nu de klus in Mali. Mocht ergens anders in de wereld het terrorisme bestreden moet worden dan zal Europa toch snel naar Washington kijken. Maar Amerika zal, als er geen vitale Amerikaanse belangen op het spel staan, niet meer snel militair ingrijpen. Obama heeft herhaaldelijk aangegeven dat het gaat om nation buliding at home. Daarom zal Amerika militair ingrijpen in Syrië wellicht wel steunen, maar er zelf niet actief aan mee doen. Obama gaf onlangs nieuwe humanitaire hulp aan Syrië en riep in het verleden president Assad op te vertrekken, maar verdere consequenties bleven uit.

Hetzelfde beleid geldt voor Iran. De nucleaire ambities van Iran zijn voor het Witte Huis en de internationale gemeenschap onacceptabel. Men roept Iran dan ook op te stoppen. Maar de regering Obama bewandelt nog steeds de diplomatieke weg in combinatie met sancties. En Amerika zal dan ook alles doen om met diplomatie te zorgen dat Iran stopt met zijn nucleaire programma. Bilaterale gesprekken op korte termijn tussen de twee landen zijn niet uitgesloten.

Tot slot is er nog Noord-Korea dat onlangs weer een aantal lange afstandsraketten testte. De raketten kunnen de Amerikaanse westkust bereiken, maar of de Noord-Koreaanse leider Kim-Jong Un echt Amerika wil aanvallen valt te betwijfelen. In Washington houden ze met alles rekening, maar echt nerveus is men nog niet.

Het buitenlandse beleid in Obama’s tweede termijn zal dus niet veel veranderen ten opzichte van zijn eerste termijn. Obama zal zich wel meer met buitenlandse onderwerpen en problematiek bezig moet houden, maar zijn aanpak zal pragmatisch en behoudend zijn. Maar mocht het noodzakelijk zijn dan zal Amerika zijn militaire kracht zeker gebruiken.

Advertenties

Over Marco van den Doel

Op deze website zijn wekelijks artikelen, video's, cartoons en nog veel meer te vinden over de Amerikaanse politiek. Je kunt je reactie achter laten of berichten delen via Facebook, Twitter, WhatsApp of per email. Wil je op de hoogte blijven? Abonneer je dan of volg Focus on America op Twitter (@focusonamerica) of stuur voor meer informatie, presentaties en lezingen een email naar focusonamerica@hotmail.com.
Dit bericht werd geplaatst in Afghanistan, Immigratie, Irak, Iran, Libië, Nieuws/Amerika/VS, Noord-Korea, Osama bin Laden, Syrië, Vuurwapens, Wapenwetgeving en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.