President Donald Trump gaf zijn eerste toespraak tot het Congres. Het wordt een Joint Address genoemd, maar staat beter bekend als de State of the Union. En Trump sloeg een totale andere toon aan.
Waar veel mensen waarschijnlijk dachten dat Trump de media weer hard zou aanvallen en zou beschuldigen van nepnieuws en de inlichtingendiensten er van langs zou geven omdat ze lekken, was de toon van de president anders.
Trump kwam niet met iets nieuws. Hij begon met veroordelen van de bedreigingen waar veel joodse instellingen mee te maken hebben. Maar ging vervolgens over de harde lijn die hij wil trekken ten aanzien van illegale immigratie.
Trump riep het Congres op om 1000 miljard dollar vrij te maken voor het verbeteren van de infrastructuur. Maar tegelijkertijd wil hij de belastingen verlagen. Daarnaast moet er 50 miljard naar Defensie dient er bezuinigd te worden op Buitenlandse Zaken en diplomatieke posten. De vraag is: Wie gaat dat allemaal betalen?
Ook wil Trump de gigantische staatsschuld drastisch verlagen. De Republikeinen in het Congres die van oudsher op de centen letten zullen niet zo maar 100 miljoenen dollars aan Trump geven om zijn plannen door te voeren. Trump wil ook geld om de muur aan de Mexicaanse grens te bouwen. Veel Republikeinen vrezen dat dit veel geld gaat kosten (ongeveer 2 miljard) en vragen zich af of het wel gaat helpen om illegale immigranten tegen te houden. Ook het afschaffen en vervangen van Obamacare waar Trump veel applaus voor kreeg wordt een geldverslindende operatie. De Republikeinen hebben nog geen alternatief plan. Nogmaals de vraag: Wie gaat dat allemaal betalen? Tot zo ver kosten de plannen van Trump alleen maar heel veel geld.
Maar Trump kwam zo waar presidentieel over. Zijn toon was rustig, heel anders dan tijdens laatste persconferentie waar hij bijna iedereen schoffeerde. Het meest opmerkelijke moment was toen Trump sprak over de Navy SEAL William Owens die tijdens een aanval op een Al-Qaida basis in Jemen sneuvelde. Het was de eerste actie die Trump als president goedkeurde en hoewel het Witte Huis blijft volhouden dat de missie een succes was, wordt steeds meer duidelijk dat de missie gehaast en niet goed doordacht was. Maar Trump prees Owens en noemde hem een held. De weduwe van Owens zat in de zaal en kreeg een minutenlange staande ovatie en hield het niet droog.
Trump was optimistisch en sprak over de “renewal of the American spirit.” Maar hij kon op boe-geroep van de Democraten rekenen toen hij zei dat hij een nieuwe afdeling binnen het ministerie van binnenlandse veiligheid, genoemd VOICE (Victims Of Immigration Crime Engagement) heeft opgericht. Deze afdeling is volgens Trump bedoelt om de mensen die zijn aangevallen door immigranten een stem te geven.
De conclusie is dat Trump niet met iets nieuws kwam en veel plannen werden niet echt concreet.
Hier kun je de belangrijkste momenten van de speech van president Trump zien.
Zoals gebruikelijk geeft de andere partij haar response. De voormalige Democratische gouverneur van Kentucky, Steve Beshear, reageerde op de speech van president Trump. Zijn belangrijkste punt ging over Obamacare.
Krankzinnig, knotsgek, bizar, chaos, grote incompetentie en wanorde. Het zijn zo maar wat benamingen die de media gebruiken om de eerste weken van het presidentschap van Donald Trump te omschrijven. En geen van de woorden zijn overdreven.
Donald Trump zelf beschrijft zijn presidentschap als een goed geoliede machine. Maar als na de eerste weken de nationale veiligheidsadviseur Michael Flynn moet vertrekken omdat hij zowel tegen vice-president Mike Pence als president Trump heeft geen gelogen over zijn contacten met de Russen dan zijn er wel problemen. Als vervolgens twee generaals worden benadert om Flynn op te volgen, maar vervolgens voor de eer bedanken dan kan men concluderen dat alles niet soepel verloopt.
Het feit dat twee vooraanstaande generaal bedanken zegt ook wel iets over de verhoudingen in het Witte Huis. Aangezien politiek adviseur Steve Bannon, de oprichter van de extreemrechtse website Breitbart, ook onderdeel is van de veiligheidsraad, laat zien waar de macht eigenlijk ligt. Tussen de Trump-loyalisten, waaronder Bannon en Stephen Miller, de architect van het inreisverbod en gematigde Republikeinen, zoals stafchef Reince Priebus, is een machtsstrijd gaande. De strijd gaat om wie de meeste invloed heeft op Donald Trump. Want het is wel duidelijk dat Trump geen bestuurder is en totaal incompetent is en vooral luistert naar zijn inner circle waar toe zijn dochter Ivanka en zijn schoonzoon Jared Kushner behoren.
Daarnaast was er nog de krankzinnige persconferentie van Trump waar hij opnieuw hard uithaalde naar de media en hun “fake news.” Op de vraag van een journalist over het lekken van de inlichtingendiensten, die Trump niet vertrouwen, over eventuele banden van het Trump-team met Rusland zei Trump dat de lekken echt zijn, maar dat het nieuws erover nep is. Trump promoveerde CNN van “fake news” organisatie naar “very fake news” organisatie. En toen journalist Peter Alexander van NBC News iets vroeg over de verkiezingsoverwinning van Trump, wat een obsessie voor Trump is, gebeurde er dit:
En vervolgens vernederde hij nog een joodse journalist, die een redelijke vraag stelde. Trump wil alleen goede vragen, die passen in zijn wereldbeeld.
De persconferentie van Trump en zijn tirade tegen de media en de incompetentie baart de Republikeinen op Capitol Hill zorgen. En hun onvrede over de president groeit. Maar ze zullen hun kritiek vooralsnog voor zich houden.
In 2018 zijn er tussentijdse verkiezingen voor het Congres en veel afgevaardigden willen graag herkozen worden. Zij weten dat de kiezers uit hun district op Trump stemde en kritiek op de president kan hen de herverkiezing kosten. Dus houden deze Republikeinse congresleden en senatoren hun kritiek en ongenoegen over Trump (nog) even voor zich. Maar Trump moet nu wel gaan regeren en de Republikeinen tegemoet komen zodat zij hun conservatieve agenda kunnen door voeren.
Maar wie trekt er werkelijk aan de touwtjes in het Witte Huis? Trump en zijn team hadden nooit gedacht dat hij de verkiezingen zou winnen en Trump komt er achter dat regeren iets anders is dan een bedrijf leiden of campagne voeren. Daarom begon Trump alvast met zijn campagne van 2020 in Melbourne, Florida, waar hij een speech hield die hij ook een jaar geleden had kunnen houden. Het lijkt er op dat Trump geen idee heeft wat hij doet. En daarom bepalen Steve Bannon en andere nationalisten, die de media als de oppositiepartij bestempelen, feitelijk het beleid.
En wat vinden de mensen in Trump country, de aanhang die massaal op hem heeft gestemd, ervan? Zij vinden het allemaal prachtig. Zij geloven de “lying” en “fake news” media, zoals Trump ze steevast noemt, al lang niet meer. Trump communiceert via Twitter rechtstreeks met hen en zij geloven wat hij zegt. Zij geloven wat Trump in zijn eigen wereld creëert.
Trump sprak op de Conservative Political Action Conferenece (CPAC), de jaarlijkse bijeenkomst voor conservatieven. Het is vooral een Republikeins feestje waar rechts Amerika samen komt. Ook de alt-right beweging die door de winst van Trump meer mainstream is geworden wil gehoord worden. Maar de organisatie van CPAC wil niets met deze beweging, die fascistische trekjes heeft, te maken hebben en werden ze geweigerd. Trump sprak, maar leek blijkbaar niets te hebben voorbereid. Hij begon weer over de “fake news” media waar hij niets van moet hebben. Trump zei ik heb niets tegen de media, maar ze vergeten steeds het woord “nep” te vermelden.
Enkele uren later werden bij de dagelijkse persconferentie van het Witte Huis door Sean Spicer onder andere The New York Times, CNN en Politico geweigerd. Spicer zei eerder nog dat media zijn werk moet kunnen doen in een democratie, anders wordt het een dictatuur. Jake Tapper van CNN reageerde fel:
Het eerste weken van het presidentschap van Donald Trump waren bizar. En hoe het nu verder gaat? Niemand die het weet. En de vrees is dat Donald Trump het zelf ook niet weet.
