De Republikeinse presidentskandidaat Mitt Romney staat er om bekend dat hij weinig risico’s neemt. Het was daarom toch een verrassing dat hij de conservatieve Paul Ryan koos als zijn running mate. De keuze wekte ook enige verbazing. In verschillende peilingen, ook op dit weblog en via Facebook, werd gevraagd wie Romney zou kiezen als zijn running mate en wie een goede kans maakte.
Er deden al snel verschillende namen de ronde, zoals Chris Christie. Toen de naam van 
voormalig minister van Buitenlandse Zaken, Condoleezza Rice, de ronde deed, gaf ongeveer 50 procent van ondervraagden in een peiling van dit weblog aan dat een vrouw als running mate een goede keuze zou zijn, omdat Romney zo de vrouwelijke kiezers aan zich zou kunnen binden. Daarnaast had Rice de voormalige gouverneur van Massachusetts kunnen helpen op buitenlands gebied, zeker na de dramatische buitenlandse reis van Romney.
Marco Rubio, zoon van Cubaanse immigranten, zou er voor kunnen zorgen dat de Latino’s op Romney stemmen. Rubio is bovendien senator van Florida en het is belangrijk om deze swing state op 6 november te winnen.
Rob Portman, senator van Ohio, en Tim Pawlenty, voormalig gouverneur van Minnesota, stonden ook op het lijstje van Mitt Romney, maar deze toch saaie mannen werden het niet. Ohio, ook een swing state, had met de keuze van Portman wellicht nu al in het voordeel van Romney kunnen worden beslist.
Aangezien Romney altijd op safe speelt en liever geen risico’s neemt lag het voor de hand 
dat hij een ietwat saaie running mate zou kiezen, maar die wel veel ervaring heeft. De keuze voor Portman of Pawlenty lag dus voor de hand. Met de uitgesproken Paul Ryan, met zijn begrotingsplannen, waar de meeste Republikeinen het mee eens zijn, maar bij de Democraten voor veel weerstand zorgt, is de keuze voor Ryan een risico.
De vraag is of Romney bij de keuze voor Ryan zich heeft afgevraagd wat dit voor de Democraten zou betekenen. De Democraten en de campagne van president Obama waren blij met de keuze voor Ryan. Ze kunnen de vergaande hervormingen ten aanzien van Medicare en anti-conceptie volledig uitbuiten en zo de aandacht van de moeizaam herstellende economie af leiden.
De keuze van Romney voor Ryan is dus een risico en is opmerkelijk. Het heeft de campagne wel een andere dimensie gegeven en iedereen die dacht dat de campagne alleen maar over de economie, banen en werkloosheid zou gaan heeft het mis. Door de keuze van Ryan spelen de gezondheidszorg, en in het bijzonder Medicare, een belangrijke rol. En waar men dacht dat Latino’s het verschil zouden kunnen maken, kunnen ouderen ook een belangrijke rol spelen.
Het feit dat Romney risico’s liever mijdt kan nog wel eens voor problemen zorgen mocht hij 
in het Witte huis komen. Het tijdschrift Newsweek had afgelopen week Mitt Romney op de cover staan met de titel: “Romney: The Wimp Factor: Is he just to insecure to be the U.S. President?” In het artikel geschreven door Michael Tomasky wordt de vraag gesteld of met Romney in het Witte Huis een muis in de Oval Office zit die bang is om risico’s te nemen en of hij wel durft om belangrijke (ingrijpende) beslissingen te nemen. Volgens Tomasky heeft Romney een serieus wimp (=watje) problem. De vergelijking wordt getrokken met Ronald Reagan en George W. Bush. Volgens Tomasky is Romney niet een echte Republikein, zoals Reagan en Bush dat wel zijn.
In het artikel staat een quote van George Will, een conservatieve journalist en columnist voor onder andere Newsweek en de Washington Post. Will gebruikt de metafoor basketbal en zegt: “Governor Romney seems to be risk-averse. He…seem[s] to be something like a four-cornor stall in basketball…But you can’t get to the NCAAA championship, you can’t get to the presidency running out the clock. So he’s going to have to do something more than say Obama’s not working.”
Tomasky schrijft dat politici van positie veranderen om drie redenen: financial ambition, political ruthlessness en political cowardice. Romney heeft genoeg geld, dus dat is het niet. Ruthless is Romney ook niet en dus valt in de laatste categorie.
Romney heeft een probleem, omdat hij tot nu toe nog op geen enkel onderwerp een 
duidelijk standpunt heeft ingenomen. Met de keuze voor Ryan lijkt het duidelijk wat hij wil met de staatsschuld en de gezondheidszorg voor onder meer ouderen. Maar op buitenlands beleid en energie heeft Romney nog niet duidelijk gemaakt wat hij wil. Ten aanzien van de economie gaf hij aan in vier jaar 12 miljoen banen te creëren, maar het bleef onduidelijk hoe hij dat gaat doen.
De krant The Wall Street Journal, meestal op de hand van de Republikeinen, schreef eerder: “The Romney campaign thinks it can play it safe and coast to the White House by saying the economy stinks and it’s Mr. Obama’s fault…What [Americans] want to hear from the challenger is some understanding of why the president’s policies aren’t working and how Mr. Romney’s policies will do better.”
Romney is voordurend van standpunten veranderd en dat kan niet als je in het Witte Huis zit. Mitt Romney in de Oval Office is een keuze die een groot risico met zich mee brengt.
