Focus on America

Het verlies van Bernie Sanders in de voorverkiezing in New York is hard aangekomen. Maar door een samenloop van omstandigheden en onhandigheden zou Sanders nooit de staat winnen. Een reconstructie van de dramatische campagne in New York waar een abrupt einde kwam aan het momentum van Sanders.

Sanders liep in New York hard tegen de muur, zijn reeks overwinningen stopte en dwong hem in de verdediging. De tabloids behandelde hem als iemand die fout op fout stapelde. Het Democratische establishment, dat in grote mate Hillary Clinton steunt, reageerde harder dat de campagne van Sanders had verwacht. Afleidingen en misstappen, ruzie over details van een debat, opmerkingen over de kwalificaties van Clinton en een reis naar het Vaticaan aan de vooravond van de primary in de Empire State. Sanders slaagde er niet in te winnen, een overwinning die hij wel meerdere malen voorspelde.

Na de overwinning van Sanders in Wisconsin zag alles er nog heel anders uit. Er kwam meteen extra geld binnen door zijn energieke donoren en kreeg hij het momentum omdat hij 6 van de 7 voorverkiezingen had gewonnen. Zijn campagne medewerkers hadden net ingestemd met een debat in New York, wat de campagne van Sanders zelf wilde, na dat beide campagneteams eerder hadden afgesproken het eigenlijk in Pennsylvania te houden. De topadviseurs van de senator van Vermont zagen dit als een goede kans omdat ze op dit punt in de race de frustratie bij Clinton zagen over hoe de zaken bij haar verliepen.

Maar toen ontstonden er al problemen. Toen de inwoners van Wisconsin naar de stembus gingen, lekte een transcript van een interview van Sanders uit dat hij eerder aan de krant Daily News had gegeven. Het werd online opgepikt en het interview riep vragen op over hoe hij het opdelen van de grote banken wilde aanpakken. Het duurde niet lang voordat de campagne van Clinton reageerde op het interview. Het stuurde het interview naar de aanhang van Clinton als onderdeel van een email om geld op te halen en uit te leggen dat Sanders niet goed had nagedacht over hoe hij één van zijn belangrijkste speerpunten van zijn beleid wilde aanpakken.

Maar voordat Sanders hiervan was herstelt diende zich het volgende probleem al aan. Zijn adviseurs hadden in de Washington Post gelezen dat Clinton tijdens een interview met “Morning Joe” had gezegd dat ze twijfelde aan de kwalificaties van Sanders als president. Dat was een stap te ver volgens zijn adviseurs en Sanders was het daar mee eens.

“Ze heeft gezegd dat ze denkt dat ik niet gekwalificeerd ben om president te worden”, aldus een felle Sanders tijdens een bijeenkomst in Philadelphia waar hij tot dan toe de hardste kritiek uitte op de voormalige senator en toen werden de politieke schijnwerpers vol op New York gericht.

“Nou laat me gewoon zeggen in reactie op wat minister Clinton heeft gezegd: Ik geloof niet dat ze gekwalificeerd is, als ze door haar super PAC tientallen miljoenen dollars van special interest fondsen aanneemt. Ik denk niet dat je gekwalificeerd bent als je super PAC 15 miljoen dollar van Wall Street krijgt. Ik denk niet dat je gekwalificeerd bent als je voor de rampzalige oorlog in Irak hebt gestemd. Ik denk niet dat je gekwalificeerd bent als je vrijwel elk rampzalig handelsakkoord, dat ons miljoenen fatsoenlijk betaalde banen heeft gekost, hebt ondersteund. Ik denk niet dat je gekwalificeerd bent als u het Panama vrijhandelsovereenkomst hebt gesteund, iets waar ik heel sterk tegen was en die, zoals u allen weet, bedrijven en rijke mensen over de hele wereld heeft toegestaan om te voorkomen dat ze hun belastingen betalen in hun land.”

De campagne medewerkers van Clinton waren verbijsterd en zagen de beschuldigingen van Sanders als een oorlogsverklaring. Een aantal zogenoemde surrogaten in New York besloot Sanders aan te vallen en schilderde de suggesties van Sanders over Clinton af als absurd en beledigend en iets dat je zou verwachten van een grove politicus, maar niet van iemand die zich een politieke revolutionair noemt. Sanders werd herhaaldelijk gevraagd om zijn opmerkingen te verdedigen tot dat hij het uiteindelijk introk.

Ondertussen had het interview van Sanders met de Daily News grote vormen aangenomen. De campagne van Sanders was verrast door de harde reactie daarop en medewerkers voelde dat dit was buiten proportie. De vrouw van Sanders, Jane, probeerden te bagatelliseren door bij CNN te zeggen dat het leek op een “inquisitie.”

Maar het team van Clinton zag het als een kans om de boodschap van zijn eigen kandidaat te onderstrepen: Sanders kan zijn beloftes niet waar maken en het haalde delen van het interview aan op televisie en in de campagne uitingen die gingen over Wall Street en wapenwetgeving

“Hij verloor veel geloofwaardigheid, en in veel opzichten, werd hij ontmaskerd als iemand waar veel mensen van dachten dat hij dat zou zijn”, aldus Jay Jacobs, een Clinton fundraiser en lid van de Democratische partij in Nassau County, New York, die hielp bij sommige campagne activiteiten in de staat. Hij geeft aan dat de bekendmaking van het transcript van het interview een voor de hand liggende stap was voor de campagne van Clinton. “Iemand die inspeelt op de woede van het electoraat met grote ideeën die goed klinken, is net als de Kerstman die cadeaus komt brengen op kerstavond, maar zonder inhoud.”

Het team van de senator van Vermont bleef tijdens de laatste dagen voor de primary gefocust op de megabijeenkomsten in de hele staat, waaronder het plannen van een aantal van hen in de stadsdelen, waar ongeveer de helft van de Democratische kiezers vandaan komt. Sanders hield ook meer kleinere evenementen om specifieke kwesties te benadrukken, zoals sociale huisvesting. Maar de campagne maakte overuren om de enorme drukte bij bijeenkomsten in de Bronx, Manhattan en Brooklyn te managen en de slotbijeenkomst in Queens.

Sanders bezocht kerken en bracht een reeks video’s uit met beroemdheden die hem steunen. Hij gaf 3 miljoen dollar meer uit aan televisie spotjes dan Clinton.

Maar Sanders steeg niet meer in de peilingen in een staat waar de regels van een gesloten voorverkiezing in het nadeel van Sanders werken, spraken zijn topadviseurs opvallend minder over het winnen van New York en meer over zijn langere termijn ambities om superdelegeerden te winnen vóór de Democratische conventie in juli.

Sanders was er van overtuigd dat hij New York ging winnen, maar op de vooravond van de verkiezingsdag bagatelliseerde Sanders de gevolgen van een verlies.

“Dit is haar thuisstaat, we dwongen haar om het te verdedigen”, aldus Sanders’ hoofdstrateeg Tad Devine, waarbij hij nadrukkelijk niet zijn eigen eerdere voorspelling van de overwinning herhaalde. “Ze heeft miljoenen dollars uitgegeven aan televisiereclame, net als president Clinton. Ze hebben een aantal harde klappen uitgedeeld aan ons.”

Geen beslissing symboliseert het ongelijk van zijn campagne in New York als het feit dat hij een paar dagen voor de voorverkiezing naar het Vaticaan reisde. De beslissing om de campagne te verlaten om naar Vaticaanstad te reizen was zijn eigen beslissing, zelfs sommige van zijn hoogste assistenten waren niet op de hoogte, totdat hij het hen vertelde.

Sanders heeft hard gewerkt om te zorgen dat de reis naar Rome de campagne niet te veel zou verstoren. Binnen anderhalve dag was hij terug in New York voor een bijeenkomst waar Al Sharpton en Cornel West aanwezig zouden zijn. Toen bleek dat Sharpton niet aanwezig zou zijn, de kans voor Sanders om te verschijnen met een prominente Afro-Amerikaanse leider, was dat een teleurstelling.

Het was gewoon een ongelukkige samenloop van omstandigheden. Maar het hield Sanders niet tegen om tegen een menigte van 28.000 mensen in Brooklyn te zeggen: “Met uw hulp, gaan we hier New York winnen.” Maar hij verloor.

“Het was een bijna onmogelijke opgave”, aldus Siena College opiniepeiler Steve Greenberg. “Als je probeert verwachtingen te creëren, zodat je aan die verwachtingen kunt voldoen, of eventueel de verwachtingen weet te overtreffen, denk ik niet het de verstandigste zet was van de campagne van Sanders om het publiek te vertellen dat ze New York zouden winnen.”

Door een aaneenschakeling van inschattingsfouten en de kracht van de Clinton campagne won de voormalige minister van Buitenlandse Zaken de voorverkiezing in New York en verloor Sanders zijn momentum. En zo kan de primary van New York het omslag punt zijn in de race voor de Democratische nominatie. Zoals Clinton zei na haar overwinning: “This one’s personal.”

Dit artikel is een vrije vertaling en bewerking van een artikel op de website van POLITICO.